Ο Ονήσιλος έστελλε χιλιάδες μέλισσες…

onisilosΤον 6ο  και αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. βασιλιάς στη Σαλαμίνα ήταν ο Γόργος ο οποίος ήταν φίλος των Περσών. Ο αδελφός του, Ονήσιλος, επαναστάτησε εναντίον του και κατάφερε να τον εκθρονίσει, να ενώσει  όλα τα βασίλεια και να ηγηθεί (499 π.Χ.) εναντίον των Περσών. Μόνο οι κάτοικοι της Αμαθούντας δεν έλαβαν μέρος. Ο Δαρείος, ο βασιλιάς των Περσών, έστειλε τον Αρτύβιο με στόλο και στρατό να καταπνίξει την επανάσταση των Κυπρίων. Ο Ονήσιλος ζήτησε βοήθεια από τους Ίωνες ( Ελληνισμός στα παράλια της Μ. Ασίας) οι οποίοι έστειλαν μεγάλη δύναμη στόλου. Οι Ίωνες και οι Κύπριοι ύστερα από σκληρές ναυμαχίες και μάχες επί ξηράς κέρδισαν τους Πέρσες. Ο Αρτύβιος σκοτώθηκε από τον ίδιο τον Ονήσιλο.

Ξαφνικά ο Στασάνωρ του Κουρίου αποχωρεί από τα πεδία των μαχών και τον ακολουθούν οι Σαλαμίνιοι. Ανατρέπονται τα δεδομένα και νικούν οι Πέρσες. Ο Ονήσιλος σκοτώνεται και οι Αμαθούσιοι απαιτούν να πάρουν το πτώμα του. Το παίρνουν και το αποκεφαλίζουν με απύθμενο μίσος. Το κεφάλι του Ονήσιλου τελικά το κρέμασαν σε μια πλατεία σε δημόσια θέα. Με τον καιρό, σμήνος από μέλισσες έκαναν τη φωλιά τους στο κρανίο του Ονήσιλου. Οι Αμαθούσιοι φοβήθηκαν για αυτό το σημάδι (το θεώρησαν σιμάδι θεϊκό) και αφού ζήτησαν χρησμό από το μαντείο των Δελφών, πήραν το κρανίο του και το έθαψαν με τιμές ήρωα. Τιμές που άξιζαν σε ένα μεγάλο άνδρα ο οποίος κατάφερε να ενώσει τα βασίλεια του τόπου του και να πολεμήσει γενναία για την ελευθερία της πατρίδας του.

melisses Το 1975 ο δικός μας ποιητής, Παντελής Μηχανικός, προβληματισμένος από τα τραγικά γεγονότα της εισβολής (1974) που ήταν αποτέλεσμα μακροχρόνιων κακών οιωνών και που δεν λήφθηκαν υπόψη, γράφει το πιο κάτω ποίημα:

(Η σημασία του ποιήματος είναι διαχρονική.  Η τρόικα δεν ήλθε από μόνη της. Σημάδια πολλά υπήρχαν –πολλές μέλισσες μάς έστελλε ο Ονήσιλος- και κώδωνες κτυπούσαν για την οικονομική πορεία του τόπου, πράγμα που έπρεπε οι πολιτικοί να λάβουν υπόψη τους και να πάρουν τα αναγκαία μέτρα. Την κύρια ευθύνη βέβαια είχαν όλοι οι αρχηγοί του τόπου τούτου, κυρίως ο τελευταίος ο οποίος, αν και έβλεπε πια τις μέλισσες να κεντρίζουν τα πρόσωπα του λαού του, σφύριζε τεχνιέντως και αδιάφορα. 

 

Ονήσιλος

Δίπλα μου ήτανε ο Ονήσιλος

βγαλμένος απ’ την ιστορία και το θρύλο

ολοζώντανος.

Αρχιλεβέντης βασιλιάς αυτός

κρατούσε στο χέρι ό,τι του ΄χε απομείνει:

ένα καύκαλο

―το δικό του κρανίο―

γεμάτο μέλισσες.

Δέκα χρόνια έστελλε τις μέλισσές του ο Ονήσιλος

να μας κεντρίσουν

να μας ξυπνήσουν

να μας φέρουν ένα μήνυμα.

Δέκα χιλιάδες μέλισσες έστειλε ο Ονήσιλος

κι όλες ψοφήσανε απάνω στο παχύ μας δέρμα

χωρίς τίποτα να νιώσουμε.

Κι όταν το ποδοβολητό των βαρβάρων

έφτασε στη Σαλαμίνα

φρύαξε ο Ονήσιλος.

Άλλο δεν άντεξε.

Άρπαξε το καύκαλό του

και το θρυμμάτισε απάνω στο κεφάλι μου.

Κ’ έγυρα νεκρός.

Άδοξος, άθλιος,

καταραμένος απ’ τον Ονήσιλο.

About these ads
This entry was posted in Καθημερινά, Πολιτικά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s