Φιλοξενούμενα κείμενα – Παραπομπές

Η Πολιτεία του Πλάτωνα

Αλληγορία του σπηλαίου

Η Πολιτεία περιλαμβάνει την Αλληγορία του σπηλαίου, με την οποία ο Πλάτων εξηγεί τη Θεωρία των Ιδεών του.

Η αλληγορία του σπηλαίου είναι μια προσπάθεια τεκμηρίωσης της θέσης του φιλόσοφου ως βασιλιά στην Ιδεώδη Πολιτεία. Μια ομάδα ανθρώπων ζουν σε ένα σπήλαιο όλη τους τη ζωή, αλυσοδεμένοι σε έναν τοίχο, χωρίς να μπορούν να δουν έξω από το σπήλαιο, ούτε να δουν πίσω τους, όπου βρίσκεται μια φλόγα που φωτίζει τα αντικείμενα που κινούνται και ρίχνει τις σκιές τους στα τοιχώματα του σπηλαίου. Οι φυλακισμένοι αρχίζουν να αποδίδουν αυτά τα σχήματα με όρους και έννοιες, ενώ πιστεύουν ότι οι σκιές αυτές είναι πραγματικές.

Το ότι οι φυλακισμένοι, ωστόσο, μπορούν να δουν μόνο τις σκιές αυτές, δε σημαίνει ότι ο υπαρκτός κόσμος περιορίζεται μόνο μέσα στο σπήλαιο. Αν κάποιοι καταφέρουν να λυθούν από τις αλυσίδες και βγουν από το σπήλαιο, θα τυφλωθούν από τη λάμψη του Ήλιου και θα επιστρέψουν πίσω. Αν, ωστόσο, συνηθίσουν το φως, θα δουν καθαρά τον Ήλιο, που συμβολίζει το Αγαθό, και θα καταλάβουν ότι όσα έβλεπαν μέσα στο σπήλαιο ήταν απλά προβολές, σκιές της αλήθειας. Ίσως σκεφτούν να επιστρέψουν πίσω, λυπούμενοι τους φυλακισμένους συντρόφους τους. Πίσω, όμως, στο σπήλαιο, δε θα μπορούν να συνηθίσουν στο σκοτάδι, και, προσπαθώντας να διδάξουν στους υπόλοιπους την αλήθεια, ίσως δεχτούν το μίσος και την αντίδρασή τους. Ωστόσο, όσοι ελευθερώθηκαν, οι φιλόσοφοι, έχουν χρέος να επιστρέψουν πίσω και να διδάξουν και τους υπόλοιπους.

Συχνά, ο Ήλιος, που συμβολίζει το Αγαθό, ωθεί στην ερμηνεία του Μύθου του Σπηλαίου από θρησκευτικής απόψεως: χωρίς Θεό, οι άνθρωποι ζουν μέσα το σκοτάδι.

Ο κόσμος μέσα στο σπήλαιο εκφράζει την εμμονή στα «αισθητά πράγματα», όσων μπορούν οι άνθρωποι να αντιληφθούν με τις αισθήσεις τους, ενώ η άνοδος στον πραγματικό κόσμο και η όραση των αληθινών Ιδεών υπό το φως του Ήλιου οδηγούν στην εναρμόνιση των τριών τμημάτων της ψυχής και την ενδυνάμωση του λογιστικού

Η ΠολιτείαΠερί δικαίου) είναι ένα από τα γνωστότερα έργα του Πλάτωνα, το οποίο γράφτηκε περίπου το 380 π.χ. ή ολοκληρώθηκε γύρω στα 374 π.Χ. κι έχει ασκήσει μεγάλη επιρροή τόσο στη φιλοσοφία, όσο και στην πολιτική θεωρητική.

Πηγή: http://el.wikipedia.org/wiki/

Αυτομεμψία

Η αυτομεμψία είναι μία από τις χριστιανικές αρετές, που απαντά για πρώτη φορά, ως όρος, στον Ιωάννη της Κλίμακος. Αυτομεμψία είναι το να μέμφεται, να κατηγορεί δηλαδή κανείς τον εαυτό του για τις δυσμενείς, αντίξοες καταστάσεις της ζωής και να μην σπεύδει να ρίξει την ευθύνη στους άλλους. Εκτιμάται πολύ μέσα στο πλαίσιο της χριστιανικής ηθικής και προτείνεται ως μία από τις σκάλες τις ταπείνωσης.

Το κοχλιάριον

Εμμανουήλ Ροΐδης

(1836 – 1904)

 

Ως οι Ινδοί εις φυλάς, ούτω και οι Έλληνες διαιρούνται εις τρεις τοιαύτας:

α) Εις συμπολιτευομένους, ήτοι έχοντες κοχλιάριον βυθίζωσιν τούτο εις την χύτραν τού προϋπολογισμού.

β) Εις αντιπολιτευομένους, ήτοι μη έχοντας κοχλιάριον ζητούν επί παντί τρόπω να λάβωσιν τοιούτον.

γ) Εις εργαζομένους, ήτοι ούτε έχουν κοχλιάριον ούτε ζητούν τοιούτον, αλλά είναι επιφορτισμένοι να γεμίζωσι την χύτραν διά τού ιδρώτος των.

(Σ.Σ. Είναι πολύ εύστοχη η πιο πάνω επισήμανση, η οποία παραμένει διαχρονική. Μου στάληκε, ως ηλεκτρονικό μήνυμα, από φίλο αναγνώστη του ιστολογίου μου).

Συνομήλικοι

Πολλές φορές μας έτυχε να κοιτάμε συνομήλικούς μας και σκεφτόμαστε :

"Μα δεν μπορεί να' ναι τόσο μεγάλος!"

Αν λοιπόν σας έτυχε ποτέ, τότε θα εκτιμήσετε δεόντως το παρακάτω συμβάν:
Λέγομαι Λένα Παπαμιχαήλ και περίμενα στον προθάλαμο του οδοντίατρου που πρόσφατα μου είχανε συστήσει. Πρόσεξα το πτυχίο του, στην γωνιά του τοίχου, στο οποίο αναγράφονταν το πλήρες όνομά του, κλπ.
Ξαφνικά θυμήθηκα το ψηλό, καστανό, καλοφτιαγμένο παλικάρι με το ίδιο ονοματεπώνυμο, που είχα συμμαθητή στο γυμνάσιο - κάπου 40 χρόνια πίσω
και που για ένα φεγγάρι μάσαγα τα σίδερα για χάρη του )
Μπορεί να έχει σχέση μ' αυτόν εδώ τον τύπο ; 
"Μπα, αποκλείεται " ,σκέφτηκα, άμα τον είδα. Τούτος εδώ ο μισοφαλακρός, ο κοιλαράς, μέσα στην ρυτίδα, παραήτανε γέρος για να ήτανε ο πρώην συμμαθητής μου.
Αφού μου εξέτασε τα δόντια, τον ρώτησα εάν είχε φοιτήσει, παρ' ελπίδα, στο γυμνάσιο των Ιωαννίνων.
- "Άκου τώρα ! Ασφαλώς , και ήμουνα και σημαιοφόρος κάθε χρόνο " , μου είπε με περισσό καμάρι.
- Πότε αποφοιτήσατε ; τον ρώτησα
- Το 1975 μου απάντησε - Γιατί με ρωτάτε ;
- Γιατί ήσασταν στη τάξη μου !!!!

Με κοίταξε προσεκτικά και όλο και πιο κοντά και κατόπιν, αυτός ο κακομούτσουνος σκατόγερος, ο φαλάκρας, κοιλαράς, σταφιδιασμένος καραμαλάκας, με ρώτησε :

-Τι μάθημα διδάσκατε ;;;; ....

 

Η ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΖΩΗ ΑΛΑ ΙΣΛΑΜ ΣΤΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ

 Σύμφωνα με το ρεπορτάζ Τούρκος υπουργός είπε πως “ότι υπάρχει στην Τουρκία θα υπάρξει και εδώ”, δηλαδή στα κατεχόμενα.

Η σύμπτωση είναι ότι ο πατέρας του συγκεκριμένου υπουργού έχει γράψει ένα βιβλίο με τίτλο ¨Η σεξουαλική ζωή με βάση το Ισλάμ¨ , όπου περιγράφει τον παράδεισο στο βιβλίο του σαν να πήγε και τον είδε :

¨Δύο κατηγορίες, η πάνω και η κάτω υπάρχουν στον παράδεισο !… Στους άντρες που θα εισέρχονται στην κάτω κατηγορία θα δίνονται 72 γυναίκες την μέρα!… Και σε αυτούς που θα είναι τέλειοι μουσουλμάνοι θα δίνονται 100 παρθένες την μέρα!

Για να ανταποκριθεί σε αυτές κάθε άντρας θα έχει την ισχύ 100 αντρών… Και τις 100 παρθένες ¨χαλάστε¨ τες όσο θέλετε, αυτές θα συνεχίσουν να παραμένουν παρθένες!”

Το πιο ωραίο;

Αυτό το βιβλίο, θα διδάσκεται στη θεολογική σχολή του πανεπιστημίου των κατεχομένων!

tourkikanea.gr.

(Σ.Σ. Από ηλεκτρονικό μήνυμα -email- που πήρα χθες.)

Η γλώσσα μας               

 Στάλθηκε από τον αναγνώστη του ιστολογίου μου, «οφειλέτη» με το σχόλιο: «Μου το στείλανε, το διάβασα, το χάρηκα, λυπήθηκα. 

Άραγε υπάρχει Ελπίς;…»

 

Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις είναι από την Ελληνική γλώσσα.. (Bιβλίο Γκίνες)

Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ’ αυτήν δεν υπάρχουν όρια.
(Μπιλ Γκέιτς, Microsoft)

Η Ελληνική και η Κινέζικη. είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και…..στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από τη μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική.
(Francisco Adrados, γλωσσολόγος).

Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από το βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.

Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.

Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.

Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί). Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας.

Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης. Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών.

Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λές, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της.

Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιο φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.

Η ΣΟΦΙΑ
Στη γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε να ισχύει. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Γι’ αυτό το λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.

Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο».

Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι.

Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).

Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για τη σκέψη.

Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» – ελαττώνει ως ανθρώπους – και μας φθίνει μέχρι και την υγεία μας. Και, βέβαια, όταν αναφερόμαστε σε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει, πως το λέμε; Μα, φυσικά, «άφθονο».

Έχουμε τη λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έλθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι το φρούτο όταν είναι άγουρο ή σαπισμένο και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή, σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να το απολαύσουμε.

Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά . Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις τη δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία!!!

Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε (σε αρχική φάση οι Θεοί) ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας ευχαριστείται, αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά). Άρα, για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και γιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με τη σωματική μας υγεία.

Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο.

Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που μόνο Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.

Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με τη σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις.

«Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων.

Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μπορείς να μιλάς σωστά σημαίνει ότι ήδη είσαι σε θέση να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.

Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ
Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία αφού προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ.

Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος:

«Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική».

Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα: «Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα – μητέρα των εννοιών μας – μου απεκάλυπτε ένα άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».

Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής.

Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου.

«Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ’ εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου.

Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να θαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες».

Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας, του οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ό,τι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως.

Η Ελληνική γλώσσα επιβλήθηκε αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητα της.

Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα».

 Πιττακός (640 – 569 π.Χ)

Άλλος ένας από τους εφτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας, ο Πιττακός, γεννήθηκε στη Μυτιλήνη, όπου και πέθανε σε ηλικία 71 ετών.
Πλείστοι μεγάλοι άνδρες, σύγχρονοι και μεταγενέστεροι του (ανάμεσά στους οποίους ο Ηρόδοτος, ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Πλούταρχος κ.α.) μίλησαν με ενθουσιασμό για τη σοφία, την ικανότητα, τη στρατηγική πείρα και την πάνω σε πολιτικά ζητήματα μεγάλη σύνεση του Πιττακού.
Με την υποστήριξη του ποιητή Αλκαίου απελευθέρωσε τη Μυτιλήνη από τη τυραννία του Μελέαγρου και πήρε ορισμένα αξιώματα στο νέο καθεστώς της. Μεταξύ αυτών ήταν και εκείνο του στρατηγού, στο οποίο ο σοφός διέπρεψε, κατανικώντας και φονεύοντας τον στρατηγό των Αθηναίων Φρύνων.
Έγραψε περί τα 600 `Ελεγεία` και `Ωδές` από τα οποία όμως τίποτα δεν σώζεται. Επίσης δεν σώθηκε και το βασικό του βιβλίο , που έφερε τον τίτλο `Περί νόμων σύγγραμμα`.
Από τα περίφημα του γνωμικά και αποφθέγματα, που τον έκαναν αθάνατο, είναι και τα εξής πέντε: 1) `Αρχή άνδρα δείκνυσι` = Η εξουσία δείχνει την ποιότητα του ανθρώπου. 2) `Μέτρω χρω` = Σ` όλα τα πράγματα να χρησιμοποιείς μέτρο. 3) `Μη πλουτεί κακώς` – Να μην πλουτίζεις κατά τρόπο ανέντιμο. 4) `Ανάγκα και θεοί πείθονται` = Στη δύναμη της ανάγκης κι αυτοί ακόμη οι θεοί υποτάσσονται και 5) `Μη σπεύδε, αλλών` = Όταν μιλάς, μη βιάζεσαι.

http://istoria.exnet.gr/hellas/73–/1430–640–569-.html

30.01.2012

Do you speak English? 

Αφιερωμένο, εξαιρετικά στους…..ξενομανείς, που θέλουν να αφανίσουν την Ελληνική γλώσσα. 

Ξέρεις ελληνικά; Τότε ξέρεις και αγγλικά!

Το παρακάτω άρθρο είχε δημοσιευτεί πριν από καιρό σε βρετανικό περιοδικό τέχνης (;)
Αξίζει το κόπο να το διαβάσεις…!
 

Dedicated to all of those who wants to eliminate the Greek language.  

Do you speak Greek then you speak English, too. 

It is worthing to spend some time to read the enclose text.

«The genesis of classical drama was not symptomatic. Aneuphoria of charismatic and talented protagonists showed fantastic scenes of historic episodes. The prologue, the theme and the epilogue, comprised the trilogy of drama while synthesis, analysis and synopsis characterized the phraseology of the text. The syntax and phraseology used by scholars, academicians and philosophers in their rhetoric, had many grammatical idioms and idiosyncrasies.

The protagonists periodically used pseudonyms. Anonymity was a syndrome that characterized the theatrical atmosphere.
The panoramic fantasy, the mystique, the melody, the aesthetics, the use of the cosmetic epithets are characteristics of drama.
Eventhrough the theaters were physically gigantic, there was no need for microphones because the architecture and the acoustics would echo isometrically and crystal – clear. Many epistomologists of physics, aerodynamics, acoustics, electronics, electromagnetics can not analyze – explain the ideal and isometric acoustics of Hellenic theaters even today.

There were many categories of drama: classical drama, melodrama, satiric, epic, comedy, etc. The syndrome of xenophobia or dyslexia was overcome by the pathos of the actors who practiced methodically and emphatically. Acrobatics were also euphoric. There was a plethora of anecdotal themes, with which the acrobats would electrify the ecstatic audience with scenes from mythical and historical episodes.

Some theatric episodes were characterized as scandalous and blasphemous. Pornography, bigamy, hemophilia, nymphomania, polyandry, polygamy and heterosexuality were dramatized in a pedagogical way so the mysticism about them would not cause phobia or anathema or taken as anomaly but through logic, dialogue and analysis skepticism and the pathetic or cryptic mystery behind them would be dispelled.

It is historically and chronologically proven that theater emphasized pedagogy, idealism and harmony. Paradoxically it also energized patriotism a phenomenon that symbolized ethnically character and phenomenal heroism.»

Αλήθεια…Υπάρχει κανείς που δεν κατάλαβε τι έλεγε το παραπάνω άρθρο;

 

04 Φεβρουαρίου 2012

Τι κάνει το κόμμα…

 Την περίοδο του Εθνικού διχασμού στην Κρήτη, ένας επιθεωρητής δημοτικής
εκπαίδευσης ανέβαινε μ’ ένα μουλάρι, σ’ ένα ορεινό και δύσβατο χωριό, για να
επιθεωρήσει τον εκεί δάσκαλο.

Στο δρόμο που επήγαινε συναντά έναν αγωγιάτη και τον ρωτά:
«Δεν μου λες, πατριώτη, ο δάσκαλος τι είναι; Βενιζελικός ή βασιλικός;».
«Βενιζελικός», απαντά ο αγωγιάτης.
«Α, το γαϊδούρι…» σχολίασε ο επιθεωρητής.
Ο αγωγιάτης όμως ήταν Βενιζελικός και φίλος του δασκάλου και έτρεξε να
μεταφέρει στον δάσκαλο την στιχομυθία.
«Το και το δάσκαλε. Σε είπε γαϊδούρι».

Την επομένη μπαίνει ο επιθεωρητής στην τάξη και ρωτά τον δάσκαλο για το ποιο
είναι το μάθημα της ημέρας.
«Τα σημεία της στίξεως», απαντά ο δάσκαλος.
«Ας δούμε, λοιπόν, τι ξέρουν τα παιδιά», λέει ο επιθεωρητής.

Ο δάσκαλος σήκωσε ένα μαθητή, τον Σήφη, στον πίνακα και του είπε να γράψει
την φράση:
«Ο επιθεωρητής είπε, (κόμμα) ο δάσκαλος είναι γαϊδούρι (τελεία).

Αφού, έκπληκτος ο μαθητής, το έγραψε, τον ρωτά ο δάσκαλος:
«Ποιος είναι, παιδί μου, γαϊδούρι;».
«Ο δάσκαλος», ψέλλισε ο μαθητής.
«Και ποιος το είπε;».
«Ο επιθεωρητής, κύριε».
«Ωραία», είπε ο δάσκαλος; «σβήσε τώρα το κόμμα και βαλ’ το
αλλιώς».
Ο επιθεωρητής, (κόμμα) είπε ο δάσκαλος, (κόμμα) είναι γαϊδούρι».
Μόλις τελείωσε ο μαθητής, τον ρωτά ο δάσκαλος:
«Ποιος είναι τώρα, παιδί μου, το γαϊδούρι;».
«Ο επιθεωρητής», απαντά δειλά ο μαθητής.
«Και ποιος το είπε;». «Ο δάσκαλος», απαντά ο μαθητής.

Οπότε στρέφεται ο δάσκαλος στην τάξη και λέει:
«Είδατε παιδιά τι κάνουν τα κόμματα. Πότε βγάζουν γάιδαρο τον επιθεωρητή και
πότε τον δάσκαλο»…

…Είπε μονολογώντας ο παππούς, καθισμένος στην πολυθρόνα του μπροστά στη
τηλεόραση που ανακοίνωνε και νέες μειώσεις στις συντάξεις:
Όταν ήμουν μαθητής, άκουγα κάθε τόσο τη δασκάλα μου να λέει:
«Να προσέχετε τα κόμματα! Ένα λάθος κόμμα, μπορεί να σας χαλάσει τελείως τη
σύνταξη!»

Έπρεπε να περάσουν εξήντα χρόνια για να καταλάβω τι εννοούσε.

12 Φεβρουαρίου 2012

 ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΥΤΑΝΗ

4Η ΤΕΛΕΤΗ ΑΠΟΦΟΙΤΗΣΗΣ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2012, 19:00μ.μ.

Αθλητικό Κέντρο στην Πανεπιστημιούπολη

Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε της Κυπριακής Δημοκρατίας

  • Έντιμοι κύριοι Βουλευτές και Εκπρόσωποι των Κοινοβουλευτικών Κομμάτων
  • Αξιότιμοι κύριοι Δήμαρχοι
  • Αξιότιμη κυρία Γενική Λογίστρια
  • Επίτιμοι Πρόξενοι
  • Αγαπητέ κύριε Κτωρίδη
  • Κύριε Πρόεδρε και μέλη του Συμβουλίου του Πανεπιστημίου Κύπρου
  • Κύριοι Αντιπρυτάνεις και μέλη της Συγκλήτου
  • Εκλεκτοί προσκεκλημένοι
  • Αγαπητοί συνάδελφοι,
  • Αγαπητές φοιτήτριες και αγαπητοί φοιτητές,

Σας καλωσορίζω στο Πανεπιστήμιο Κύπρου!

Συγκεντρωθήκαμε απόψε εδώ για να αποχαιρετίσουμε τους τελειόφοιτους των μεταπτυχιακών προγραμμάτων του Πανεπιστημίου Κύπρου και να τιμήσουμε όλους εσάς, που βρίσκεστε δίπλα τους στο σημαντικό αυτό σταθμό της ζωής τους.

Στο σύγχρονο ανταγωνιστικό περιβάλλον οι μεταπτυχιακές σπουδές αποτελούν πλέον απαραίτητη προέκταση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η επιλογή της μεταπτυχιακής εκπαίδευσης, είναι κομβικής σημασίας, καθώς καθορίζει την επαγγελματική εξέλιξη και την πνευματική καλλιέργεια ενός ατόμου.

Με στόχο όχι μόνο τη σωστή καθοδήγηση των νέων στην επιλογή τους αυτή, αλλά και την ανταπόκρισή του στις ανάγκες και τις προσδοκίες της κυπριακής κοινωνίας, το Πανεπιστήμιο Κύπρου έχει συγκροτήσει σε όλες τις Σχολές του, μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών, 56 σε επίπεδο μάστερ και 37 σε επίπεδο διδακτορικού.

Μέσα από τα προγράμματα αυτά, οι 1742 εγγεγραμμένοι μεταπτυχιακοί φοιτητές έχουν αφενός τη δυνατότητα να αποκτούν δεξιότητες για συνεχή μάθηση και έρευνα, και αφετέρου να διευρύνουν το γνωστικό πεδίο σε επιστημονικούς τομείς πέρα από το πρώτο πτυχίο.

Απόψε θα δοθούν 18 Διδακτορικοί τίτλοι και 173 Διπλώματα Μάστερ σε φοιτητές από την Κύπρο, την Ελλάδα, τη Ρουμανία, την Αρμενία, την Ιορδανία, την Παλαιστίνη, το Καζακστάν, το Πακιστάν και το Ιράν.

Ανάμεσα στους 191 απόφοιτους, οι 76 προέρχονται από το πρόγραμμα ΜΒΑ. Να σημειωθεί ότι για το ακαδημαϊκό έτος 2012-13 έχουν προκηρυχθεί 990 νέες θέσεις.

Έχουμε, επίσης, τους πρώτους απόφοιτους με δίπλωμα Μάστερ σε προγράμματα σπουδών:

– της Ιατρικής Γενετικής  του Τμήματος Βιολογικών Επιστημών

– της Χημείας Τροφίμων του Τμήματος Χημείας και,

– στα Ευφυή Συστήματα του Τμήματος Πληροφορικής.

Σημειωτέων, ότι το έργο του Πανεπιστημίου στο κομμάτι της μεταπτυχιακής εκπαίδευσης που προσφέρει, ενισχύει δυναμικά η Σχολή Μεταπτυχιακών Σπουδών που ήδη άρχισε να λειτουργεί.

Επιπλέον, το Πανεπιστήμιο ενθαρρύνει την άριστη ακαδημαϊκή τους επίδοση με την πληθώρα των υποτροφιών που απονέμει κάθε χρόνο, και παράλληλα την ενισχύει με τη δυνατότητα συμμετοχής τους σε σεμινάρια, συνέδρια και άλλες δραστηριότητες.

Οι άρτια καταρτισμένοι απόφοιτοί μας χαίρουν μεγάλης εκτίμησης τόσο από τους ντόπιους εργοδότες, όσο και αυτούς του εξωτερικού, αλλά και από διεθνή ερευνητικά κέντρα, όπου τακτικά διακρίνονται για το επιστημονικό τους έργο.

Η σημερινή εκδήλωση είναι στην ουσία μια τελετή απόλυτα συνδεδεμένη με τη Δημοκρατία των Γραμμάτων. Όμως, με τα νέα δεδομένα, μιλώντας για γράμματα, εννοούμε ασφαλώς την επιστήμη, την τεχνολογία, την καινοτομία και τον πολιτισμό, εννοούμε τον ψηφιακό αλφαβητισμό.

Αγαπητές και αγαπητοί τελειόφοιτοι,

Από αύριο μπαίνετε σε ένα νέο κύκλο ζωής – σε μία νέα πραγματικότητα που ραγδαία διαμορφώνεται λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.  Καλείστε λοιπόν να διαβείτε στους νέους δρόμους ενός διαφορετικού κόσμου, στον οποίο καλείστε να ζήσετε και να δημιουργήσετε.

Όπως είπε ο William Shakespeare η επιτυχία εξασφαλίζεται όταν:

  • Γνωρίζεις περισσότερα από τους άλλους,
  • Δουλεύεις περισσότερο από τους άλλους, αλλά
  • Περιμένεις λιγότερο από τους άλλους.

Φεύγοντας λοιπόν, από το Πανεπιστήμιο Κύπρου, εσείς, ως κομμάτι της νέας γενιάς Κυπρίων, έχετε το ιστορικό προνόμιο, αλλά και την υποχρέωση να βοηθήσετε τη χώρα σας να ενταχθεί στο γίγνεσθαι της νέας επιστημονικής επανάστασης.

Φρονώ πως ο λαός μας και οι επόμενες γενιές αξίζουν κάτι καλύτερο, αξίζουν περισσότερη δημοκρατία και περισσότερη λογοδοσία. Είναι μια μεγάλη ευκαιρία, μέσα από τη θλίψη και τα γεγονότα του καλοκαιριού, να στήσουμε κάτι εντελώς καινούριο, πιο υγιές και πιο σύγχρονο.

Πρέπει να μετατρέψουμε αυτήν τη δύσκολη εποχή σε μια δημοκρατική άνοιξη που να μπορεί να καταλήξει στην ανοικοδόμηση του κράτους. Να μετατρέψουμε την κρίση σε μια ευκαιρία αναμόρφωσης των πνευματικών θεσμών της δημοκρατίας.

Πρέπει να αποδείξουμε εκ νέου την ανωτερότητα του δημοκρατικού πολιτεύματος και να διαψεύσουμε όσους ισχυρίζονται ότι η δημοκρατία είναι ένα καθεστώς των μετρίων.

Μια τέτοια Κύπρος, ανοικτή, με ποιότητα, βάθος και υψηλούς στόχους για το μέλλον, θα είναι η ιστορική και προσωπική δικαίωση των ανθρώπων που πρόσφεραν πολλά στον τόπο μας.

Σήμερα, όντας κομμάτι της ευρωπαϊκής οικογένειας, η Κύπρος θα πρέπει να ξεπεράσει την οπτική γωνία του μικρού και αδύναμου που κοιτάζει τον κόσμο με δέος και εσωστρέφεια. Θα πρέπει να ξεπεράσει το σύνδρομο του κυνηγημένου, να μετρήσει και πάλι τους φίλους της για να περάσει στα ευρωπαϊκά κέντρα σκέψης την πραγματικότητα, ότι δηλαδή η κατοχή δεν τέλειωσε ότι το όραμα ενός λαού δεν δικαιώθηκε.

 Κυρίες και Κύριοι,

Σήμερα, όσο ποτέ στο παρελθόν, έχουμε την ιστορική υποχρέωση να ξεπεράσουμε την επιπολαιότητα δεκαετιών και να μεταφράσουμε σωστά τις διεθνείς εξελίξεις.

Πρέπει να διαβάσουμε και να αποκωδικοποιήσουμε ορθολογικά τη διεθνή πολιτική, να αντιληφθούμε το νέο γεωπολιτικό πλαίσιο που εξελίσσεται, να συνταχτούμε πλήρως και χωρίς ταλαντεύσεις με τους συμμάχους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να χαράξουμε μια εθνική στρατηγική, που θα μας ανοίξει το δρόμο της για λευτεριά και δικαίωση.

Η αντίληψη των γεγονότων δεν είναι εύκολη υπόθεση, αλλά περίπλοκη και σύνθετη. Για το λόγο αυτό στα κέντρα εξουσίας χρειάζονται επιστήμονες, με γνώση, (όχι για να κυβερνούν αλλά για να συμβουλεύουν) αλλά κυρίως με μια μακρόχρονη αντίληψη του πως λειτουργεί και εξελίσσεται ο σύγχρονος κόσμος.

Ζούμε σε εποχές πονηρές, όπου κοσμογονικές ανατροπές είναι προ των πυλών, τα συμφέροντα είναι μεγάλα, ποικιλώνυμα και ποικιλόμορφα και εμείς απλά, πρέπει να τα αντιληφθούμε σωστά και γρήγορα.

Οι ενεργειακές πλουτοπαραγωγικές πηγές ανατρέπουν τα δεδομένα και ανοίγουν προοπτικές, δημιουργώντας ιστορικά παράθυρα. Οι δρόμοι της ενέργειας αλλάζουν και συμπαρασύρουν μαζί τους παγιωμένες αντιλήψεις.

Σήμερα, πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε τους στόχους μας. Να βάλουμε πιο ψηλά τον πήχη στις συλλογικές φιλοδοξίες και  τις προσδοκίες μας  για το καλό της πατρίδας μας.

Για να δημιουργήσουμε εκείνη την Κύπρο, για την οποία οι προηγούμενες γενιές θα ένιωθαν ότι άξιζε η προσφορά της δικής τους ζωής. Να οικοδομήσουμε εκείνη την νέα Κύπρο, που θα μας χαρίσει πίσω το κομμάτι της πατρίδας μας που τώρα στερούμαστε.

Η δική μας υπέρβαση, είναι να γίνουμε εμείς καλύτεροι, ώστε  να κάνουμε την πατρίδα μας καλύτερη, παρά τις δυσκολίες της ημι-κατοχής που αντιμετωπίζουμε, τις ειδικές για το νησί μας, αλλά και τις παγκόσμιες προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο πολίτης του κόσμου.

Μέσα από την παιδεία, την οποία οφείλουμε  να ενισχύσουμε ως ένα από τα ισχυρότερα όπλα και ασπίδα μας, την ενσυνείδητη συμμετοχή μας ως ενεργοί πολίτες στη συλλογική ζωή, με αναβαθμισμένη σκέψη και λόγο, την ποιοτική συνεισφορά μας, μέσα από την επαγγελματική μας ζωή, την εγρήγορσή μας για μία κοινωνία πιο ανθρώπινη και  πιο δημιουργική.

Σήμερα, κυρίαρχος στην περιοχή θα είναι εκείνος που θα κυριαρχήσει στην επιστήμη και στην τεχνολογία. Είναι εκείνες ακριβώς οι δυνάμεις που θα καθορίσουν και την ημερησία διάταξη στην ατέρμονη πορεία της ιστορίας. Η γεωπολιτική και η επιστήμη θα καθορίσουν το μέλλον.

Αναμφισβήτητα, ο πλούτος και η δύναμη της σύγχρονης εποχής και κοινωνίας είναι η γνώση και η καινοτομία. Επιθυμώ να τονίσω για ακόμη μία φορά ότι σε περιόδους κρίσης, οι σύγχρονες κοινωνίες επενδύουν στην παιδεία, την έρευνα, την τεχνολογία και τον πολιτισμό.

Σε ώρες κρίσης οι πεφωτισμένοι ηγέτες επενδύουν στους νέους ανθρώπους, επενδύουν στα πανεπιστήμιά τους. Επένδυση, η οποία αποτελεί μία από τις βασικές προϋποθέσεις για έξοδο από την κρίση και επαναφορά της αναπτυξιακής πορείας.

Σε κρίσιμες ώρες, που η ανεργία μαστίζει ιδιαίτερα τους νέους – ξεπερνώντας το 25%, κάτι πρωτόγνωρο για την Κύπρο – γίνεται επιτακτικότερη η ανάγκη ενίσχυσης των πανεπιστημίων, με στόχο να δοθούν προοπτικές στους νέους επιστήμονες και την ευρύτερη κοινωνία.

Στο Πανεπιστήμιο Κύπρου εργοδοτούνται σήμερα περίπου 500 νέοι ερευνητές, σε προγράμματα χρηματοδοτούμενα στην πλειοψηφία τους από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Φιλοδοξούμε, ο αριθμός αυτός να πολλαπλασιαστεί τα επόμενα χρόνια, ενόψει και της υπογραφής του  νέου Προγράμματος Πλαισίου της ΕΕ για την Έρευνα και την Καινοτομία «Ορίζοντας 2020».

Στόχος του Πανεπιστημίου Κύπρου είναι να ενδυναμώσει την ερευνητική του δυναμική, ώστε να διεκδικήσει με αξιώσεις μεγάλο μέρος από το ποσό που θα διατεθεί για την έρευνα στα Ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια, μέσω του εν λόγω προγράμματος.

Μία πρόταση η οποία αναδεικνύει την καινοτομία και την έρευνα ως κεντρικούς μοχλούς της οικονομίας για την επίτευξη ολοκληρωμένης και βιώσιμης ανάπτυξης, στοχεύοντας ταυτόχρονα στην ουσιαστική αντιμετώπιση μείζονων προβλημάτων και προκλήσεων του σήμερα.

Η παρουσία μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η σύνδεση και διασύνδεσή μας με τον ευρωπαϊκό επιστημονικό κόσμο μας προσφέρει μια πρωτόγνωρη ιστορική ευκαιρία να είμαστε συμμέτοχοι και κοινωνοί στο νέο επιστημονικό κόσμο που γεννιέται.

 Αγαπητές και Αγαπητοί τελειόφοιτοι,

Όπως είπε ο Einstein, αν κάποιος πιστεύει πως δεν έκανε ποτέ του λάθος στη ζωή, αυτό σημαίνει πως δεν δοκίμασε ποτέ κάτι καινούριο. Θέλουμε λοιπόν, νέους επιστήμονες που δοκιμάζουν και ρισκάρουν, που ψάχνουν στα όρια του εφικτού. Θέλουμε επιστήμονες που ερευνούν στους ορίζοντες του αδύνατου, διότι εκεί βρίσκεται η σύγχρονη γνώση και παραμονεύει η καινοτομία.

Εκ μέρους της πανεπιστημιακής κοινότητας, συγχαίρω θερμά τόσο εσάς, όσο και τις οικογένειές σας,  που σας στήριζαν έμπρακτα καθ΄ όλη τη διάρκεια του μεταπτυχιακού σας ταξιδιού.

Θέλω να είστε υπερήφανοι για το μεταπτυχιακό σας, αλλά και για το Πανεπιστήμιό σας, το οποίο να είστε βέβαιοι πως θα συνεχίσει να σας στηρίζει και στα επόμενά σας βήματα.

Θα συναντήσετε δυσκολίες, ιδιαίτερα σήμερα εν μέσω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Να έχετε όμως στο μυαλό σας πως τη μέρα που δεν θα συναντήσετε κάποιο πρόβλημα, τότε θα βρίσκεστε σε λάθος δρόμο.

Στηριχτείτε άφοβα και με αυτοπεποίθηση σε αυτά που μάθατε, γιατί μάθατε πολλά. Πολεμήστε τη διαφθορά όλων των χρωμάτων,  ιδιωτική αλλά και θεσμική, γιατί η διαφθορά του σήμερα υπονομεύει τη νέα γενιά του αύριο.

Φαίνεται πως η πατρίδα μας είναι ευλογημένη σε αποθέματα φυσικών πόρων. Ένας πλούτος που ανήκει σε εσάς, τις επόμενες γενιές. Απαιτείστε διαφάνεια και γίνετε θεματοφύλακες της διαχείρισης αυτού του πλούτου.

Αξιοποιήσετε την επιστημονική σας κατάρτιση και τα εφόδια κριτικής σκέψης και διαλόγου, με τα οποία σας έχει εξοπλίσει το Πανεπιστήμιο, ώστε η επανένωση της πατρίδας μας να γίνει σύντομα πραγματικότητα. Πάρτε το μέλλον στα χέρια σας.

Αμφισβητείστε τα κατεστημένα, αμφισβητείστε τις προηγούμενες γενιές, αμφισβητείστε τους δασκάλους σας. Μέσα από την αμφισβήτηση προχωρά μια κοινωνία. Αλλάξτε τον τόπο σας και γίνετε καταλύτης της αλλαγής!

Κλείνοντας, σας συγχαίρω και πάλι για τη μέχρι τώρα πορεία σας και σας εύχομαι κάθε επιτυχία στους μελλοντικούς σας στόχους.

Σας ευχαριστώ!

18 Φεβρουαρίου 2012

Το καμηλό παλτό

Του Νίκου Δήμου

Η κυρία στεκόταν όρθια έξω από έναν μεγάλο φούρνο στην Κηφισιά. Ήταν ντυμένη απλά αλλά καλόγουστα και φαινόταν σαν να περίμενε κάποιον. Προσπερνώντας, την άκουσα να μου ψιθυρίζει: «Συγγνώμη, πεινάμε».

Σταμάτησα κατάπληκτος, βέβαιος πως δεν είχα ακούσει καλά. Όμως η κυρία, με χαμηλωμένο βλέμμα, επανέλαβε τη φράση.

Μπήκα βιαστικός στον φούρνο, αγόρασα, έκανα ψιλά και, φεύγοντας, της έβαλα στο χέρι ένα μικρό χαρτονόμισμα. Δεν μου πήγε να δώσω κέρμα. Πρόσεξα το χέρι. Ήταν περιποιημένο. Το ψιθυριστό «ευχαριστώ» σχεδόν δεν ακούστηκε.

Το συναπάντημα αυτό με συγκλόνισε σαν γροθιά στο στομάχι. Σίγουρα κάθε φτώχεια είναι οδυνηρή, αλλά η φτώχεια του νεόπτωχου αξιοπρεπούς αστού είναι πιο σκληρή. Δεν έχει μάθει την ένδεια, ζούσε μια καλή ζωή, και ξαφνικά τα χάνει όλα. Ο άλλος, που ζει χρόνια στη φτώχεια, έχει ξεδιπλώσει στρατηγικές και άμυνες τις οποίες ο νεόπτωχος δεν υποψιάζεται καν.

Και ξαφνικά ο νους μου πήγε πολλά χρόνια πίσω. Στο τέλος της φοιτητικής μου ζωής στη Γερμανία συνεργάστηκα σε μια ταινία και είχα κερδίσει αρκετά. Από τα κέρδη μου είχα αγοράσει ένα μεγαλοπρεπές καμηλό παλτό.

Γύρισα στην Ελλάδα, βρέθηκα μέσα σε μία οικογενειακή θύελλα – με αποτέλεσμα, ενώ υπηρετώ τη θητεία μου, να πρέπει ταυτόχρονα να κερδίσω τα προς το ζην. Όχι μόνο για μένα αλλά και για τη μητέρα μου.

Πέρασα δύσκολα εκείνο τον χειμώνα και συχνά κοιμήθηκα νηστικός. Όταν δεν ήμουν υπηρεσία, φορούσα πολιτικά και χτυπούσα πόρτες για δουλειά. Έκανα τα πάντα: μεταφράσεις, μαθήματα, κείμενα, αλληλογραφία.

Θυμάμαι τι ζημιά μου είχε κάνει το καμηλό παλτό. «Μα, τι ανάγκη έχεις εσύ;» ο ένας, «Α, θα παίρνεις ακριβά!» ο άλλος. Μέχρι που βρήκα να το πουλήσω και ησύχασα. Μαζί με όσα ξεπουλήσαμε τότε -χαλιά, σερβίτσια, κοσμήματα- έφυγε κι αυτό.

Προσέξτε λοιπόν: η νέα φτώχεια φοράει συχνά καμηλό παλτό. Και ξεγελάει. Αφήστε που κρύβεται διότι ντρέπεται. Δεν έχει το θάρρος της ανάγκης της.

Αναζητήστε την εκεί που δεν την περιμένετε. Δεν ζητιανεύει στις γωνίες, ούτε επαιτεί φανερά. Αλλά, ψάχνοντας, θα μάθετε για την οικογένεια του απολυμένου πενηντάρη στελέχους που στερείται που κρυώνει γιατί δεν μπορεί να πληρώσει θέρμανση, που δεν έχει για το χαράτσι και κινδυνεύει να μείνει χωρίς ρεύμα. Κι αν μπορείτε, βοηθήστε.

Διακριτικά…

13 ΙΟΥΝΙΟΥ 2013

Αιδώς Αργείοι

Σημαίνει «ντροπή Αργείοι!» Με τη φράση αυτή επιπλήττουμε συνήθως κάποιες ομάδες ανθρώπων, όταν η συμπεριφορά τους ή η στάση τους δε συνάδει με την ενδεδειγμένη.

Τη φράση αυτή που φώναξε ο Αίαντας στην προσπάθειά του να παρακινήσει τους Αργείους να δείξουν θάρρος στον αγώνα εναντίον των Τρώων, μετά την αποχώρηση του Αχιλλέα από τη μάχη.
(Ιλιάδα,Ε,787)

Αἴας δ’ ἑτέρωθεν ἐκέκλετο οἷς ἑτάροισιν.

Κι ο Αίαντας απέναντι έλεγε στους δικούς του:

αἰδώς Ἀργεῖοι· νῦν ἄρκιον ἤ ἀπολέσθαι

«Ντροπή Αργείοι! Το μόνο βέβαιο που τώρα μας περιμένει είναι να χαθούμε

ἠέ σαωθῆναι καί ἀπώσασθαι κακά νηῶν

ή να σωθούμε και να διώξουμε τη συμφορά απ’ τα πλοία.

01 Νοεμβρίου 2014

Λερναία Ύδρα

Η Λερναία Ύδρα είναι μυθικό όν με επτά ή εννέα κεφάλια, το οποίο σκότωσε ο Ηρακλής στον δεύτερο από τους δώδεκα άθλους του. Καρπός της Έχιδνας και του Τυφώνα, η Λερναία Ύδρα ήταν αθάνατη. Δρούσε στην περιοχή Λέρνη – βαλτότοπος που βρίσκεται νότια του Άργους – απ’όπου πήρε και το όνομά της. Το άντρο της βρισκόταν στους πρόποδες του όρους Ποντίνου, κοντά στην Πηγή της Αμυμώνης. Σύμφωνα με τον μύθο, όταν ο Ηρακλής έκοβε ένα κεφάλι, έβγαιναν δύο. Μόνο καίγοντάς το με φωτιά κατάφερε να σταματήσει τον πολλαπλασιασμό και αυτό το κατάφερε με την βοήθεια του ανιψιού του Ιολάου. Το τελευταίο κεφάλι, που ήταν και το κεντρικό κι αθάνατο, το έκοψε και το έθαψε στη γη για να μην ξαναζωντανέψει. Από το αίμα της ο Ηρακλής έκανε τα βέλη του δηλητηριώδη. Από το δηλητήριο αυτό δεν γλύτωσε ούτε ο ίδιος, ούτε και ο Κένταυρος Χείρωνας.

( Από τη http://el.wikipedia.org/wiki)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s