Ο ΔΡΟΜΟ ΠΑΦΟΥ – ΠΟΛΕΩΣ ΧΡΥΣΟΧΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ

Ιδού το αρχαίο Μάριον. Πόλις Χρυσοχούς

Το να γράψει κάποιος ένα κείμενο σχετικά με ένα θέμα για το οποίο έχουν γραφεί τόσα πολλά και να θέλει να το δημοσιοποιήσει ή θα έχει κάτι καινούργιο να πει ή από το μέγεθος της εξέλιξης του κακού αισθάνεται ότι θα εκραγεί και για να ξεθυμάνει σύρει μερικές γραμμές, ευελπιστώντας ότι πράττει κατά τι το πρέπον, ως πολίτης αυτού του τόπου. Και μέχρι να τελειώσει το κείμενο, επανέρχεται γαλήνιος στο μαντρί του με μια ταμπέλα απέξω « Μη μου τους κύκλους τάραττε».

Η τακτική αυτή αποτελεί το σύνηθες φαινόμενο στον τόπο μας, για πολλά προβλήματα τα οποία αναφύονται εν τω γίγνεσθαι της καθημερινότητας και ταλαιπωρούν τον πολίτη, τουλάχιστον στα πρώτα στάδια, ενώ αργότερα επέρχεται η συνήθεια και ο ωχαδελφισμός με αποτέλεσμα ο επηρεαζόμενος πολίτης να υπνώττει βαθέως και να εφησυχάζει, πελαγοδρομώντας σε χαμηλά επίπεδα ποιότητας ζωής. Και αν το πρόβλημα είναι θέμα ζωής ή θανάτου τότε εγκληματεί τόσο ο ίδιος όσο και όλοι εμείς οι άλλοι οι οποίοι εν τη αποχαυνώσει μας σωπαίνουμε και δεν υψώνουμε δριμεία φωνή σε αυτούς που είναι «τεταγμένοι και ιθύνοντες». Περισσότερο όμως ευθύνονται οι τελευταίοι, -οι τεταγμένοι και οι ιθύνοντες-, οι οποίοι ως πολίτες και ως εκ καθήκοντος λειτουργοί γίνονται ένοχοι κατά συρροή γιατί δεν δίνουν ή δεν είναι ικανοί να εξεύρουν λύσεις στα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο τόπος.

Σαν τέτοιο πρόβλημα, που είναι θέμα ζωής ή θανάτου, είναι ο περιβόητος δρόμος Πάφου – Πόλεως Χρυσοχούς. Για το δρόμο αυτό ειπώθηκαν πολλά, γράφτηκαν πολλά και αρκετοί αξιωματούχοι, επαΐοντες και άλλοι ενδιαφερόμενοι, αφιέρωσαν, εξόδευσαν, σπατάλησαν χρόνο και φαιά ουσία χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Η χρησιμοποίηση, από μέρους των αρμοδίων, του χρυσού χαπιού της «αναθεωρημένης αναγκαίας προτεραιότητας» για να απαλύνει τον πόνο που προκαλεί η οργή των επηρεαζόμενων πολιτών, φαίνεται να είναι αποτελεσματικό μέτρο καθήλωσης συνειδήσεων και αποπροσανατολισμού της σκέψης. Εξάλλου η εφαρμογή της συνταγής αυτής σε μια κοινωνία που έχει τα πιο πάνω χαρακτηριστικά αποτελεί θαυματουργό φάρμακο χωρίς οποιαδήποτε παρενέργεια.

Ποιοι είναι όμως οι παράγοντες που επιτείνουν το πρόβλημα στον εν λόγω δρόμο, δημιουργούν εκείνες τις προϋποθέσεις που τον καθιστούν επικίνδυνο με πολλά δυστυχήματα ακόμη και θανατηφόρα;

Αρχικά θα πρέπει να τονιστεί με τον πιο εμφαντικό τρόπο ότι ο δρόμος διέρχεται από ανωφέρειες, κατωφέρειες, πολυσχιδείς γεωμορφικούς σχηματισμούς, κλειστές κοιλάδες με καθόλου ορατότητα και είναι ελικοειδής σε όλο του το μήκος, με αλλεπάλληλες και μικρής καμπυλότητας στροφές, που επαυξάνουν τις δυσκολίες διέλευσης. Το πλάτος του καταστρώματός του είναι μικρό και οι δύο λωρίδες σχεδόν σε όλο του το μήκος, φέρουν συνεχή διαχωριστική γραμμή που αυτό σημαίνει ότι απαγορεύεται οποιαδήποτε προσπέραση του ακολουθούντος οχήματος. Η συνεχής γραμμή σε ένα δρόμο που κυκλοφορούν φορτωμένα φορτηγά και άλλα τροχοφόρα μηχανήματα με χαμηλές ταχύτητες είναι βέβαιο ότι δημιουργούν εκνευρισμό με επικίνδυνες προσπεράσεις από μέρους κάποιων νεαρών και αύξηση του χρόνου διακίνησης για κάποιους νομοταγείς.

Λόγω της παρακείμενης βλάστησης και της συνεχούς σκίασης, υπάρχει αρκετή υγρασία σε πολλά σημεία του δρόμου, με αποτέλεσμα το οδόστρωμα του να γλιστράει επικίνδυνα. Η παρόδια βλάστηση σε πολλά σημεία της πορείας πιέζει το δρόμο ασφυκτικά, δυσκολεύει την ορατότητα, δημιουργεί την οφθαλμαπάτη της υπερβολικά στενής λωρίδας και ακόμη η αλλεπάλληλη σκίαση του δρόμου, που δημιουργείται από τις ακτίνες του ήλιου προκαλεί σύγχυση και δυσκολίες στην οδήγηση ενώ το οδόστρωμα του δρόμου σε πολλά σημεία έχει σπασίματα και λακκούβες.

Η πιο πάνω επικίνδυνη κατάσταση του δρόμου επιβαρύνεται και από την πληθώρα και την ποικιλομορφία των μηχανοκίνητων οχημάτων και την πολυποικιλότητα των οδηγών που χρησιμοποιούν αυτό το δρόμο. Λόγω του ότι ο δρόμος διέρχεται από κατοικημένες και αγροτικές περιοχές διακινούνται σε αυτό καθημερινά ημιφορτηγά με γεωργικά προϊόντα, μοτοσικλέτες, τρακτέρ, γαϊδούρια, άλλα ζώα, συρόμενες καρότσες, μικρά γεωργικά σκαπτικά τρακτέρ κλπ. Από το δρόμο διέρχονται ακόμη φορτηγά φορτωμένα με αδρανή υλικά λόγω των λατομείων που υπάρχουν στην ευρύτερη περιοχή. Επίσης διέρχεται καθημερινά ένας μεγάλος αριθμός δημόσιων λειτουργών που είναι τοποθετημένος στις δημόσιες υπηρεσίες της Πόλεως και των περιχώρων, αρκετοί νεαροί εθνοφρουροί που υπηρετούν στα εκεί υπάρχοντα στρατόπεδα και ξένοι περιηγητές οι οποίοι μεγεθύνουν το πρόβλημα με τις μικρές ταχύτητες λόγω του ότι δεν γνωρίζουν την πορεία και επειδή περιεργάζονται την περιοχή ένθεν και ένθεν του δρόμου.

Με την περιγραφείσα πιο πάνω κατάσταση και τις ιδιομορφίες της κυκλοφορίας στον εν λόγω δρόμο, δημιουργούνται κατ΄ επέκταση καθημερινά επικίνδυνες ενέργειες από πλευράς οδηγών, κυρίως με τις παράνομες προσπεράσεις ( προσπέραση δυο, τριών και τεσσάρων οχημάτων ), εισβολή οχημάτων από τους παραδρόμους στον κύριο δρόμο, με την εκτόξευση σκόνης και χαλικιών από τα προπορευόμενα φορτωμένα φορτηγά, με την πυκνή κυκλοφορία που παρατηρείται προς και από Πόλη, με την προσπάθεια αποφυγής κινούμενων ζώων, κλπ.

Επομένως η πυκνή κυκλοφορία στο δρόμο της Πάφου – πόλεως Χρυσοχούς, συνδυαζόμενη με την κακή ενέργεια των οδηγών, με την υφιστάμενη κακή κατάσταση του οδοστρώματος και των άλλων τεχνικών χαμηλής ποιότητας προδιαγραφών και την έλλειψη δημόσιων μέσων μεταφοράς των πολιτών, δημιουργεί αύξηση των οδικών δυστυχημάτων. Αυξάνεται επίσης το καθημερινό άγχος, το στρες και η ψυχική αναταραχή τόσο στους οδηγούς όσο και στους επιβάτες, στοιχεία που επηρεάζουν δραματικά την ψυχική, πνευματική και σωματική υγεία τους.

Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω η οποιαδήποτε καθυστέρηση κατασκευής καινούργιου δρόμου αποτελεί εγκληματική αδιαφορία και ανικανότητα σωστής καθιέρωσης προτεραιοτήτων στα αναπτυξιακά έργα που γίνονται ή θα γίνουν στον τόπο μας. Ο δρόμος της Πάφου – Πόλεως Χρυσοχούς θα έπρεπε ήδη να ήταν έτοιμος πριν αρκετά χρόνια για να μπορέσει να εξυπηρετεί ομαλά και απρόσκοπτα την όλη οδική κυκλοφορία προς τις ακριτικές αυτές περιοχές.

Ουδεμία δικαιολογία υπάρχει στο να μη θεωρείται η κατασκευή του πιο πάνω δρόμου προτεραιότητα στην αναπτυξιακή πολιτική του κράτους. Αν παρά ταύτα αντιμετωπίζεται διαφορετικά τότε ας θεωρηθεί ότι η κατασκευή αυτού του δρόμου δεν αποτελεί αναπτυξιακό αλλά ανακουφιστικό έργο που πρέπει να γίνει και να ανακουφίσει πολίτες που δεινοπαθούν στις αγροτικές αυτές περιοχές. Οι πολίτες αυτού του γεωγραφικού διαμερίσματος έχουν το δικαίωμα να διακινούνται στους δρόμους του τόπου τους ασφαλείς, υγιείς και ανεπηρέαστοι από το άγχος και το στρες.

Ο γράφων, ως ευαισθητοποιημένος πολίτης αυτού του «αμφιλεγόμενου» τόπου, έχει διακινηθεί και διακινείται σε όλους τους δρόμους της Κύπρου με χιλιομετρική πίστωση πέρα των τεσσάρων εκατομμυρίων χιλιομέτρων, έχει τη γνώση και το δικαίωμα να ισχυρίζεται ότι ο εν λόγω δρόμος είναι ο χειρότερος και ο πιο επικίνδυνος.

Τελειώνοντας θα πρέπει να ειπωθεί ότι είναι αδιανόητο ενώ ο τόπος μας δεν έχει δημόσιες μεταφορές, να συντηρούμε και να έχουμε ανοικτό στην κυκλοφορία ένα δρόμο δραματικά επικίνδυνο από τη μια και από την άλλη να ευνοούμε την ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής της Πόλεως και των περιχώρων, αδειοδότηση αναπτυξιακών τουριστικών έργων, άλλων οικοδομών, λατομείων, μεταθέσεις εκπαιδευτικών και δημόσιων λειτουργών, ύπαρξη στρατοπέδων και γενικά ενίσχυση της αγροτικής πολιτικής στις περιοχές αυτές. Το οργανωμένο κράτος ή θα προχωρήσει χωρίς άλλη καθυστέρηση στην κατασκευή του περιβόητου δρόμου ή διαφορετικά θα πρέπει να πάρει άμεσα μέτρα απάμβλυνσης του μεγάλου προβλήματος που παρουσιάζεται στον πιο πάνω δρόμο. Να βρει τους τρόπους να ρυθμίσει την κυκλοφορία. Να μειώσει τον αριθμό των μηχανοκίνητων οχημάτων που διέρχονται καθημερινά στον πιο πάνω δρόμο, να αστυνομεύει καθημερινά την κυκλοφορία τουλάχιστον στις ώρες αιχμής, να αφαιρέσει τη βλάστηση που επηρεάζει, να σταματήσει να ευνοεί την ανάπτυξη της περιοχής, να απαγορεύσει την κυκλοφορία αγροτικών μικρών τρακτέρ και γενικά να περιορίσει την κυκλοφορία.

Αν αυτά και πολλά άλλα μέτρα δεν μπορούν να γίνουν για κοινωνικούς, οικονομικούς, νομικούς και πολιτικούς λόγους, τότε θα πρέπει να ληφθεί απόφαση για άμεση, χωρίς καθυστέρηση, κατασκευή του νέου δρόμου.

Οποιαδήποτε οδική ταλαιπωρία, οποιοδήποτε απλό δυστύχημα και τραγικό συμβάν την πλήρη ευθύνη θα φέρουν «οι ιθύνοντες και οι τεταγμένοι» γιατί ενώ ξέρουν το πρόβλημα δεν κάμνουν τίποτε για να το επιλύσουν ή αξιολογούν και πάλι αξιολογούν ένα ήδη αξιολογημένο και τροχοδρομημένο έργο πρώτης προτεραιότητας με αποτέλεσμα να υπάρχει ύποπτη κωλυσιεργία που ταλαιπωρεί τους πολίτες της ευρύτερης περιοχής.

Advertisements
This entry was posted in Κοινωνικά. Bookmark the permalink.

2 Responses to Ο ΔΡΟΜΟ ΠΑΦΟΥ – ΠΟΛΕΩΣ ΧΡΥΣΟΧΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ

  1. Ο/Η Σωφρόνης Λαζάρου λέει:

    Αγαπητέ,
    Τα όσα αναφέρετε με βρίσκουν απολύτως σύμφωνο. Πραγματικά η κατασκευή αυτού του δρόμου έχει ξεπεράσει ακόμη και το γεφύρι της Άρτας…Όμως έχει ξεπεράσει συνάμα τα όρια της ανοχής και της υπομονής μας. Αυτή την στιγμή,βρισκόμαστε σε μία ακόμη »φάση» προόδου(με την απόσυρση των προσφυγών απο τις εταιρίες). Τώρα όμως άρχισαν τα περι απαλλοτρίωσης, άρχισαν να διαμαρτύρονται ξανά για το κόστος και ότι δήθεν ο δρόμος θα είναι »δώρο»της κυβέρνησης στον κ.Σιακόλα και τον κ. Αβέρωφ… Οι συμπατριώτες μας σε ολόκληρη την Κύπρο παραπληροφορούνται και καθοδηγούνται σε λανθασμένα συμπεράσματα,ότι ο δρόμος είναι μεγάλη πολυτέλεια για την περιοχή,πως θα καταστραφεί το φυσικό περιβάλλον κτλ. Είναι ανάγκη λοιπόν οι »ιθύνοντες» να εξηγήσου στον Κυπριακό λαό την αναγκαιότητα αυτού του δρόμου. Τέτοια έργα θα έπρεπε να υποστηρίζονται και να προωθούνται ως υπερτοπικής σημασίας,όχι μόνο απο τους κατοίκους Πάφου, όχι μόνο απο τους ενδιαφερόμενους, αλλά απο όλους τους Κυπρίους να ασκηθεί πίεση, τώρα που ήρθε ξανά η ευκαιρία,για να ξεκινήσει επιτέλους η κατασκευή αυτού του δρόμου.

    • Ο/Η Yetos λέει:

      Λόγω επαγγέλματος για σειρά ετών κυκλοφορώ σε όλους τους δρόμους της Κύπρου. Από την Πόλη Χρυσοχούς μέχρι Παραλίμνι. Από Λεμεσό μέχρι Αγία Μαρίνα Ξυλιάτου. Γενικά σε όλους τους δρόμους της Κύπρου. Ο δρόμος προς Πόλη χρυσοχούς είναι ο χειρότερος και ο πιο επικίνδυνος. Το άρθρο μου έχει βαρύτητα γιατί χρησιμοποιεί επιχειρήματα, τεχνικά, κοινωνικά, περιβαλλοντικά, οικονομικά κλπ ότι ο δρόμοςθα έπρεπε εδώ και χρόνια να γίνει. Νομίζω ότι οι Παφίτες παρά την εξυπνάδα τους και το απεριόριστα φιλότιμό τους δεν ξέρουν να κινούνται και να πείθουν εκεί ὀπου κατασκευάζονται οι αποφάσεις. Οι αρμόδιοι απομονώνουν τις φωνές τους και τους αλλάζουν τη γνώμη. Ξέρουν εκείνοι πώς να το κάνουν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s