Οι εκδόσεις, οι συγγραφείς και οι αναγνώστες

Εκδίδουμε βιβλία!  Τα διαβάζουμε;

Αν θέλεις και εσύ να γίνεις συγγραφέας, δοκίμασε. Κάτι θα βρεις για να γράψεις. Το πεδίο είναι ευρύ, τα θέματα αμέτρητα. Όμως θα είσαι συγγραφέας; Θα πεις κάτι χρήσιμο που να στέκεται στη συνείδηση του κοινού και στο χρόνο; Ιδού η μεγάλη απορία.

Η αύξηση του ρυθμού έκδοσης βιβλίων αποτελεί δείκτη πολιτισμού. Πάντα η κυκλοφορία του βιβλίου αποτελούσε σοβαρό παράγοντα μόρφωσης  ενός λαού. Και το βιβλίο, η ανάγνωσή του,  είναι το μέσο εκείνο που, παρά τον πόλεμο που δέχθηκε και δέχεται από όλα τα άλλα μέσα επικοινωνίας / ενημέρωσης,  παραμένει μια καρποφόρα και επιμορφωτική ενασχόληση, κυρίως κατά τις  ώρες της γαλήνης, της σχόλης και της  μοναξιάς. Έχει τη δυνατότητα να προάγει και να καλλιεργεί τη σκέψη και το πνεύμα του ανθρώπου, με την ανάπτυξη της δημιουργικής φαντασίας του και της αυτοδύναμης και αυτόβουλης πρωτοβουλίας του νου του. Ο αναγνώστης μανθάνει να πλάθει τις δικές του προσωπικές εικόνες, να αναπτύσσει τη δική του λογική, παραλληλισμό, σύγκριση, απόρριψη και τη δική του κρίση γύρω από τα καθημερινά διαδραματιζόμενα. Παλεύει με τις αυτοδημιούργητες εικόνες του, παλεύει με τις δοσμένες αναφορές αντιπαραβάλλοντας τα δικά του επιχειρήματα και σχηματίζοντας τελικά τη δική του προσωπικότητα. Γίνεται οξύνους και αποκτά κριτική διάθεση που ξέρει πότε, πού και πώς να την χρησιμοποιεί για να περιφρουρεί τη συμπεριφορά του και να προάγει την πολιτισμική κουλτούρα της εποχής του. Αυτά όλα δυστυχώς κανένα άλλο μέσο, όσο σύγχρονο και αν είναι,  δεν έχει τη δυνατότητα να του τα προσφέρει. Η απορρόφηση όλων των καθημερινών γεγονότων και αναφορών, δίκην ετοιμοπαράδοτων κατ΄ οίκον πακέτων, έχουν την τάση να αποχαυνώνουν το πνεύμα και να προκαλούν στείρωση στο νου και υπόθαλψη των αρετών της ψυχής. Επομένως, το βιβλίο παραμένει ο βασιλιάς της γνώσης, της επιμόρφωσης και γενικά της πληροφόρησης γύρω από διάφορα κοσμικά και υπαρξιακά θέματα.  

Και στην εποχή μας παρατηρείται πράγματι να πληθαίνουν οι εκδόσεις και να αυξάνεται ο αριθμός των συγγραφέων.  Είναι να χαίρεται κανείς που, αν και στην εποχή μας κυριαρχούν η δοσμένη πληροφόρηση σε χρυσόδετα πακέτα μετά δώρου και μία μεγάλη γκάμα ετοιμοπαράδοτης ηλεκτρονικής κουλτούρας, άρχισε να αυξάνεται η εμφάνιση καινούργιων εκδόσεων υπό μορφή βιβλίου.

Ένα ερώτημα όμως παραμένει να αιωρείται σαν σκιά πάνω από αυτή την εκδοτική μανία που παρατηρείται τελευταία. Γιατί να υπάρχει αυτή η εκδοτική επέλαση διάφορων συγγραφών; Και ακολουθεί μια άλλη σειρά ερωτημάτων. Μαζί με την αύξηση του αριθμού των συγγραφέων αυξάνονται και οι αναγνώστες;  Μήπως οι συγγραφείς θέλουν κάτι να πουν μέσα από την κοινωνική τους απομόνωση, μέσα από τη φανατική, μονολιθική και ετσιθελική συμπεριφορά τους, μέσα από την προσπάθεια επιβολής της δικής τους γνώμης και ως αποτέλεσμα  του εγωκεντρισμού και του εγωισμού τους αναζητούν βήμα να εκτονωθούν και βρίσκουν διέξοδο με την έκδοση ενός βιβλίου;  Μήπως βγάζουμε καινούργια βιβλία απλώς  και μόνο γιατί είναι μια καινοφανής μόδα που θα περάσει; Μήπως θέλουμε να απαντήσουμε σε κάποιους που μας έθιξαν και βρίσκουμε ασφαλή μέθοδο απάντησης τη διαδικασία της συγγραφής ενός βιβλίου;

Δίχως αμφιβολία υπάρχει εκδοτική μανία. Τελικά όμως υπάρχουν αναγνώστες; Υπάρχει αναγνωστική μανία; Αγοράζονται τα βιβλία και το σπουδαιότερο διαβάζονται αυτά; Αυτό έχει σημασία. Η έκδοση βιβλίων να μην παραμένει μια αναποτελεσματική μηχανική διαδικασία, στο θεαθήναι και στο προβληθήναι, αλλά ο συγγραφικός λόγος να ρέει προαιρετικά σε αποδέκτες,  αίσια και παραγωγικά,  και να ικανοποιεί τα ενδιαφέροντα ενός συνειδητοποιημένου αναγνωστικού κοινού.

Να είσαι συγγραφέας είναι μεγάλη υπόθεση. Αρχικά αυτό είναι χάρισμα που καλλιεργείται και βιώνεται καθημερινά μέσα από πρωτόγνωρα και εξειδικευμένα καλλιτεχνικά ή επιστημονικά μονοπάτια. Ο συγγραφέας δεν αρκείται στην έκδοση ενός συγγράμματος ή ενός βιβλίου.  Ασχολείται με τη συγγραφή γιατί κάθε φορά έχει και κάτι το σημαντικό και σπουδαίο να πει μέσα από τα δικό του εκλεπτυσμένο διερευνητικό, καλλιτεχνικό ή επιστημονικό βλέμμα. Η σκέψη και τα μάτια του συγγραφέα είναι εξειδικευμένα και έχουν αναπτυγμένες ικανότητες όπως ένας ζωγράφος βλέπει και διακρίνει  χρώματα που είναι αθέατα από όλους τους άλλους. Ο συγγραφέας βιώνει τη λογική και το συναίσθημα και διαπερνά τη σκέψη του από χίλια δυο φίλτρα κριτικού συλλογισμού και μέσα από αυτή την πολυδαίδαλη διαδικασία γεννά το πόνημά του. Αυτός είναι ο συγγραφέας. Έχει το χάρισμα να αρμέγει, συνθέτει  και παραθέτει τα γεγονότα και να προκαλεί την έρευνα, τη λογική και το συναίσθημα. Η άπαξ συλλογή και η απλή παράθεση υλικού   σε πολυτελές χαρτί, ή η απομαγνητοφώνηση συνεντεύξεων και η ολοκληρωτική χρησιμοποίηση ξένων κειμένων σε αυτοτελή έκδοση και η διαφήμισή της μέσα από επανωτές παρουσιάσεις και χλιδάτες συνάξεις δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, συγγραφή αλλά διεκπεραίωση. Και ο διεκπεραιώσας το υλικό δεν είναι συγγραφέας αλλά ένας διεκπεραιωτής. Με τη συναρμολόγηση ενός έτοιμου επίπλου, αγορασμένου από υπεραγορά, δεν σημαίνει ότι   ο αγοραστής είναι επιπλοποιός ή σχεδιαστής επίπλου.

Η γνώμη μου και η άποψή μου. Καλό Πάσχα

Advertisements
This entry was posted in Κοινωνικά. Bookmark the permalink.

2 Responses to Οι εκδόσεις, οι συγγραφείς και οι αναγνώστες

  1. Ο/Η k.M. λέει:

    Πολύ καλό το άρθρό σου για τους συγγραφείς!!! Είχα και εγώ κάτι να συντάξω για να συγκαταλεχθώ στους συγγραφείς αλλά η αναφορά σου με έκαμε να κάμω δεύτερες σκέψεις???

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s