Για αυτούς που περιμένουν τη βροχή

Κουράγιο παιδιά. Οσονούπω το καλοκαίρι με τη σκληράδα του τελειώνει. Τουλάχιστον ημερολογιακά. Είναι και αυτό μια ελπίδα. Άσχετα αν εδώ στην άκρη της ανατολικής Μεσογείου, όπου μαλλιοτραβιόμαστε με μαζοχιστική διάθεση, οι εποχές είναι λίγο μπερδεμένες, όπως μπερδεμένοι είμαστε και εμείς. Ο καυτερός ήλιος επίμονα, μας σουβλίζει μέχρι και αρχές του Νοεμβρίου. Αν τα πράματα θα είναι διαφορετικά, με τις βροχές νωρίτερα, τούτο είναι ετήσιο κέρδος. Θάρρος λοιπόν και οψόμεθα καλύτερες μέρες. Λίγος ήλιος, πολλή θάλασσα από μακριά, πολλές βροχές στη στέγη μας, λιγότερους μισθούς στην τσέπη μας και περισσότερες γλυκές στιγμές μέσα σε όνειρα χειμερινής νυκτός. Η περίοδος της φυγής μας από τον καυτερό ήλιο πλησιάζει. Αυτές οι επώδυνες επιπτώσεις που προέρχονται από τη φύση εξαλείφονται με μιας με τις πρώτες βροχές. Και η βροχή εξαγνίζει. Αλλάζει το σκηνικό της φύσης αλλά και το σκηνικό της ψυχής. Η χρησιμοποίηση της βροχής για την ισορροπία του εαυτού μας είναι θέμα και τεχνικής.  Η τέχνη της εύκολης απεξάρτησης από εξωτερικούς ερεθισμούς και η συντροφικότητα με τον εαυτός μας σε ατέλειωτες ώρες περισσής αγάπης για όλους, κάτω από ένα ουρανό με βροχοφόρα σύννεφα, δημιουργούν την ευεξία, την επιζητούμενη  γαλήνη και την απέραντη ηρεμία του πνεύματος και της καρδίας.

Η βροχή επιφέρει πολλά ευεργετήματα στην ψυχοσύνθεσή μας και κατ΄ επέκταση, ομορφιά, ηρεμία και γαλήνη στην ψυχή, εκείνα τα ευεργετήματα που κάποιοι άλλοι για να τα βρουν είναι διατεθειμένοι να εξοδεύσουν χρήμα, χρόνο και κόπο πολύ. Το να μάθεις να μιλάς με τη βροχή είναι τόσο εύκολο και τόσο μαγευτικό. Σου ανοίγεται ξαφνικά παράθυρο στη ζωή και κάθε φορά καινούργιες στράτες σηματοδοτούν την πορεία σου. Το στείρο και μονότονο τοπίο του θέρους,  με τη βροχή μετατρέπεται, αναπάντεχα, σε χιλιάδες διαφορετικούς φυσικούς πίνακες ζωγραφικής και τότε ως δια μαγείας το βλέμμα μας εκστατικά διεισδύει μέσα σε αυτούς και αφαιρείται στο γλυκασμό ενός πρωτόγνωρου μεγάλου ονείρου. Του ονείρου της ευτυχίας, της ακακίας και της πλατιάς καρδιάς που σκεπάζει τους πάντες και τα πάντα. Είναι τότε που είσαι και αισθάνεσαι ελεύθερος. Ελεύθερος από την κακία, το άγχος, το μίσος, το φθόνο, την ανησυχία, τη μέριμνα και την εγωκεντρική αντιμετώπιση της καθημερινότητας.

Και αντιλαμβάνεσαι τότε καλύτερα τις καινοδιαθηκικές αναφορές «…ενός έστι χρεία…» και  «…καλόν έστιν ημάς ώδε είναι…».

Advertisements
This entry was posted in Καθημερινά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s