Τα καρπούζια της ανυδρίας και η …καρπουζοθεραπεία

Στην αρχή του φετινού καλοκαιριού, εποχή που ως συνήθως εμφανίζονται τα πρώτα καρπούζια, θυμήθηκα μια ιστορία που μου συνέβηκε πριν μερικά χρόνια, νομίζω λίγο πριν την εποχή του χρηματιστηρίου.  Κάθισα, μόλις φάνηκαν τα πρώτα καρπούζια στην αγορά και την έγραψα την ιστορία  σε κείμενο για να την αναρτήσω στο ιστολόγιό μου, αλλά  δεν ξέρω πώς, καταχωνιάστηκε σε μια αθέατη γωνιά τού ηλεκτρονικού μου «μαραφετιού». Όσο και αν έψαξα να βρω το σχετικό κείμενο, δεν μπόρεσα. Σήμερα όλως τυχαίως έδωσα επάνω του. Το κάνω ανάρτηση τώρα, παρόλο που τελειώνει η εκτός του ψυγείου περίοδος των  ευλογημένων αυτών δροσιστικών θερινών φρούτων και ελπίζω να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα ή αν θέλετε δοκιμάστε και εσείς να γίνετε παραγωγοί καρπουζιών. Ίσως πετύχετε., ίσως σας μείνει η …καρπουζοθεραπεία.   

 Οι πέντε πληγές …του καρπουζιού

( Από τα καρπούζια στα όνειρα και από τα όνειρα στην καθημερινότητα.)

 (Μια πραγματική ιστορία, που μου έτυχε πριν μερικά χρόνια και την οποία οι φίλοι μου ξέρουν και όταν την διαβάζουν θα ξεκαρδίζονται  στα γέλια.)  

Ένα πρωί, πριν αρκετά χρόνια, νομίζω μέσα στην Άνοιξη, έρχεται στο σπίτι μου ένας συνάδελφος και με αυθορμητισμό μου λέει:

«Βρήκα τρόπο να πάρουμε πολλά λεφτά. Θα πιάσουμε την καλή μας. Έχω ένα χωράφι φυτεμένο με αμπέλι, που έβγαλα,  για να πάρω επιδότηση με τη φύτευση άλλης ποικιλίας ( με βάση κάποιο κυβερνητικό σχεδίο). Θα το αφήσω για αγρανάπαυση ένα  χρόνο.  Θέλω να το εκμεταλλευτούμε αυτή την περίοδο με το να φυτέψουμε καρπούζια».

 «Νερό έχεις;» Τον ρώτησα αμέσως.

«Μα δεν ξέρεις !!!  θα είναι …άνυδρα. Θα παίρνουν νερό από μόνα τους από την υγρασία της ατμόσφαιρας και την υγρασία του εδάφους. Να δεις ότι θα έχουμε καρπούζια άνυδρα που θα τα χαρακτηρίζει το κόκκινο χρώμα και η λαχταριστή γλυκάδα. Αυτού του είδους τα καρπούζια διατίθενται στην αγορά πολύ εύκολα, γίνονται ανάρπαστα με ψηλές τιμές. Το χωράφι μου είναι δέκα στρέμματα. Θα το γεμίσουμε όλο με καρπούζια. Θα έρχεται ο μεταπράτης επί τόπου, θα τον φορτώνομε και θα μας πληρώνει αδρά. Θα πάρουμε αρκετά λεφτά, ενώ τα έξοδα που θα έχουμε είναι ψίχουλα..»

«Γράφε» Μου λέει. Εγώ έγραφα.  

«…Σε ένα στρέμμα χρησιμοποιούμε 200 λωρίδες γης, μήκους  200 μέτρα η κάθε μια. Θα βάλουμε σε κάθε τρία μέτρα και δυο τρεις σπόρους για να πετύχει τουλάχιστον ο ένας, δηλαδή στο ένα στρέμμα θα βάλουμε 14 000 επίδοξους σπόρους και στα δέκα στρέμματα 140 000 σπόρους. Η κάθε καρπουζιά θα μας δώσει τουλάχιστον τέσσερα καλά καρπούζια, δηλαδή 560 000 καρπούζια. Έχουμε και λέμε. 560 000 καρπούζια επί τρία κιλά το κάθε ένα μέσον όρο, μας κάμνουν 1 680 000 κιλά επί 0,50 ευρώ το κάθε κιλό, μας κάνουν 840 000 ευρώ. Τελικά αγαπητέ μου θα πάρουμε ο κάθε ένας 420 000 ευρώ.»

«Μα με δουλεύεις ρε φίλε!!!» Τον διέκοψα απότομα.

 «Αυτό που σου είπα είναι το ιδανικό. Ίσως θα έχουμε κάποιες απώλειες είτε από την αβεβαιότητα της τιμής, είτε από απώλειες στα καρπούζια. Συνήθως οι απώλειες υπολογίζονται σε 20% . Έχουμε και λέμε: 20% στα 420 000 ευρώ είναι 84 000 ευρώ. Αν αφαιρέσουμε το 20% θα μας μείνουν 336 000 ευρώ για τον κάθε ένα.»

 Όταν άκουσα αυτή την επιχειρηματική και λογική οικονομική ανάλυση, άρχισα να τρέμω σύγκορμος από την ανατριχίλα, του εύκολου αλλά και έξυπνου κέρδους. Μέσα σε τρεις μήνες θα πάρει ο κάθε ένας 336 000 ευρώ.

 «Ας το στρογγυλεύσουμε σιόρ, και μάλιστα προς τα κάτω.» Του φώναξα δυνατά. «… και ας πούμε ότι παίρνουμε 300 000 ευρώ. Καθαρές κουβέντες, καθαρές δουλειές.» «Οκ! Ας αρκεστούμε στα 300 000 ευρώ.» Μου είπε …διστακτικά. Εκείνη τη νύκτα δεν κοιμήθηκα. Έβλεπα …ξύπνιος όνειρα και παρακαλούσα να μην είναι όνειρα θερινής νυκτός.

Το ερχόμενο πρωί, ημέρα Σάββατο, πήγα στο μαγαζί που πουλάνε σπόρους  καρπουζιών και είπα στον εκεί υπάλληλο να μου δώσει 250 000 σπόρους καρπουζιού. Μου είπε «μπράβο …μα εσύ κύριε έχεις μεγάλη έκταση» και  με ρώτησε ποιας προέλευσης σπόρο θέλω. Του απάντησα από την καλύτερη χώρα. ( Σάμπως και ήξερα ποιες χώρες παράγουν σπόρο;) «Θέλω να πάρω σπόρους καλής ποιότητας», επανέλαβα δυνατά. Μου έδωσε τρία μεγάλα τενεκεδένια κυτία με σπόρους. Πλήρωσα 200 ευρώ, ευχαρίστησα και έφυγα περιχαρής κρατώντας την άκρη του νήματος που οδηγούσε στον κρυφό  θησαυρό. Ο έτερος συνέταιρος, ανέλαβε να βρει συνεργείο 5-6 ατόμων (γυναίκες) για να προβεί στο φύτεμα την Κυριακή, από πολύ πρωί. Ήδη οι λωρίδες γης καλλιεργήθηκαν όπως έπρεπε και ήταν έτοιμες να δεχθούν τους μαγικούς και χρυσοφόρους σπόρους των καρπουζιών που θα μας οδηγούσαν από τα αλώνια στα …σαλόνια.

Την Κυριακή πολύ πρωί βρέθηκα στο χρυσοφόρο αγρό, πρώην αμπελώνα και νυν επίδοξο μποστάνι άνυδρων καρπουζιών. Εκεί στην ύπαιθρο, όπου εκτείνονταν τα στρέμματα της χρυσοφόρας μάνας γης. Με περίμεναν, ο συνέταιρος και μια ομάδα γυναικών 10 ατόμων. Ριχτήκαμε όλοι στη δουλειά. 250 000 σπόρους, τους φυτέψαμε σχεδόν γρήγορα. Σκύψε, σκύψε φυτεύοντας σπόρους, κόπηκε η μέση μας. Για να συνέλθουμε πέρασε πολλή ώρα. Πληρώσαμε το εργατικό προσωπικό, από 60 ευρώ την κάθε μια εργάτρια και επειδή σε λίγο θα γινόμασταν πλούσιοι, τους κάναμε και ένα πλούσιο μεσημεριανό τραπέζι, σε κέντρο του κοντινού χωριού.  Υποσχεθήκαμε στις γυναίκες ότι θα τις εργοδοτούμε και κατά τα υπόλοιπα στάδια της προσοδοφόρας επιχείρησής μας.

Πέρασαν μερικές μέρες και η καρποφόρα γη πρασίνισε. Χαράς ευαγγέλια. Ήδη συμπεριφερόμουν …σαν πλούσιος.

Το επόμενο Σάββατο, πήγαμε εκεί και βαλθήκαμε να κατασκευάσουμε ένα πρόχειρο στέγαστρο με υλικά της περιοχής. Βρήκαμε το πιο ψηλό σημείο, εξέδρα θέας, όπου φυσούσε ωραία, είχε πανοραμική θέα και εκεί κάναμε μια περισπούδαστη σκέπη πάνω σε τέσσερις ευθυτενείς κορμούς, αφού πρώτα ισοπεδώσαμε την επιφάνεια του δαπέδου. Καθίσαμε να ξαποστάσουμε. Το πρώτο πράγμα που κοιτάξαμε ήταν το πράσινο χρώμα των φυτών του μποστανιού που απλωνόταν με χάρη και μας χαιρετούσε με χίλιες δυο υποσχέσεις. Χάρμα οφθαλμών. Χάρμα ψυχής. Φεύγοντας,  γύρισα πίσω να δω ξανά την ολοπράσινη εκείνη έκταση και ένοιωσα …μεγαλοκτηματίας, παραγωγός καρπουζιών πρώτης ποιότητας και μάλιστα …άνυδρων. Δεν είναι λίγο πράγμα να βλέπεις μιαν έκταση γης, δέκα στρεμμάτων, γεμάτη καρπουζιές που θα σου δώσουν «εν μια νυκτί» 300 000 ευρώ!!!.  Συμφωνήσαμε να ξανάλθουμε μετά από μερικές μέρες.

 Οι πέντε πληγές

 Δεν αντέξαμε. Την άλλη μέρα, το απόγευμα, βρεθήκαμε ανάμεσα στο άνυδρο κτήμα μας και με τα χέρια μπηγμένα βαθιά στις πισινές τσέπες ,κορδωμένοι, καμαρώναμε την επιχείρησή μας. Έκτοτε πηγαίναμε, σχεδόν κάθε απόγευμα και παρακολουθούσαμε με μεγάλη ανυπομονησία πότε θα βγουν τα μικρά καρπούζια. Αλλά το σπουδαιότερο για το οποίο είχα περιέργεια, ήταν πόσα καρπούζια θα έκαμνε το  κάθε φυτό για να πάρουμε …περισσότερα λεφτά. Κάποτε ήλθε και η ημέρα που αυτό το πράσινο χαλί γέμισε καρπούζια. Μεθύσαμε.

 Πριν ξεμεθύσουμε όμως, άρχισαν και τα προβλήματα:

«Συνέταιρε, θα πρέπει να ψεκάσω.» Μου είπε ένα πρωί ο ομότιμος επίδοξος πλούσιος.

«Ψέκασε, σιόρ», εσύ που ξέρεις.» Του είπα. Πήγε και ψέκασε.

«Συνέταιρε έχω κακά νέα.» Μου είπε μετά από δυο – τρεις μέρες.

«Τι», του είπα με κατανόηση.

«Έβαλα πολύ φάρμακο κατά λάθος και κάηκαν αρκετές καρπουζιές.»  

«Δεν πειράζει σιόρ.. έχουμε αρκετές.»  Του είπα.

Μετά από μερικές μέρες ήλθε πάλι και μου λέει:

«Συνέταιρε έχω κακά νέα. Μπήκαν λαγοί και άλλα ζώα, μας έκαμαν ζημιές.»

Πήγαμε ολοταχώς και κόψαμε κλαδιά από γειτονικούς θάμνους και περιφράξαμε κάποια περάσματα. Αυτός ήξερε από αυτά τα πράγματα. Μετά από λίγες μέρες ήλθε πάλι.

«Συνέταιρε μπήκαν πετούμενα, άγρια πουλιά και μας έκαμαν ζημιές με το ράμφος τους.» Πήγαμε και βάλαμε παντού φλάμπουρα χρησιμοποιώντας παλιά ρούχα από τα ντουλάπια μας. Αυτός ήξερε. Ύστερα πάλι τα ίδια.

«Συνέταιρε ανέβηκε η θερμοκρασία πολύ και ο καύσωνας ξηραίνει τις καρπουζιές.» Πήγαμε και σκεπάσαμε αρκετές καρπουζιές με κλαδιά για κατάλληλη σκίαση. Αυτός ήξερε.

Την πέμπτη και τελευταία φορά που ήλθε ήταν κίτρινος, δεν έβγαινε η φωνή του.

«Συνέταιρε αυτή τη φορά θα πάθουμε μεγάλη ζημιά!»Μου είπε και ήταν χλωμός. …Αυτός ήξερε από καρπούζια.

 «Λέγε συνέταιρε. Τι θα πάθουμε». Του είπα ανήσυχος.

« Έχουμε παρατεταμένο καύσωνα. Χαμήλωσε η υπόγεια στάθμη των νερών. Δεν έχει υγρασία εδάφους και τα φυτά μας  ξηραίνονται.»  Μου είπε με σκυμμένο το κεφάλι.

Αυτή τη φορά δεν ήξερε τι θα κάμουμε.  … «Άκρα του τάφου σιωπή.»

 Αντιληφθήκαμε ότι σε αυτή την περίπτωση δεν είχαμε μέτρα προστασίας. Παραδεχτήκαμε λοιπόν  την ήττα μας. Δεν πέρασαν δυο βδομάδες και η χρυσοφόρα έκταση γης, έγινε από πράσινο ελπιδοφόρο χαλί,  μια χρυσαφένια κοιλάδα ενταφιασμού των ονείρων μας . Ξεράθηκαν όλα τα φυτά. Προλάβαμε και βρήκαμε πέντε έξι καρπούζια κάπως ικανοποιητικού μεγέθους και τα πήραμε κάτω από το καλοσχεδιασμένο κιόσκι για να τα δοκιμάσουμε.  Αλλά ήταν και αυτά ωμά, μαραμένα, χωρίς γεύση.  Τα πετάξαμε με απίστευτο δισταγμό. Την ίδια στιγμή πετάξαμε και όλα τα όνειρά μας.

«Μην στενοχωριέσαι, κουμπάρε. Υγεία».  Μου είπε ο συνέταιρος,  χαμηλόφωνα. Δεν έβγαινε η φωνή του. Φαινόταν άρρωστος.

« Να μοιραστούμε τα έξοδα. Εσύ πλήρωσες πιο πολλά», μου είπε.

«Εσύ έβαλες πιο πολλή δουλειά», του είπα.

Δώσαμε τα χέρια και διαλύσαμε …την επιχείρηση.

Έσοδα μηδέν. 

 

Έκτοτε το κάθε καρπούζι το σέβομαι.  Και αν δεν είναι καλό και θα πρέπει να το πετάξω, το πετώ με ευλάβεια και …ευπρέπεια.

Advertisements
This entry was posted in Καθημερινά, Κοινωνικά. Bookmark the permalink.

6 Responses to Τα καρπούζια της ανυδρίας και η …καρπουζοθεραπεία

  1. Ο/Η MNASON λέει:

    Μου άρεσε πολύ η ιστορία σας. Σημασία δεν έχει το αποτέλεσμα που δεν ήταν το αναμενόμενο για εσάς. Σημασία έχει να τολμάς να κάνεις κάτι και να το απολαμβάνεις!

    • Ο/Η Yetos λέει:

      Χαίρομαι που σας άρεσε η ιστορία των …άνυδρων καρπουζιών. Ο άνθρωπος θα πρέπει να ερμηνεύει στοχαστικά και να βγάζει επικοδομητικά συμπεράσματα μέσα από κάθε περιστατικό που συμβαίνει στη ζωή του.

  2. Ο/Η Ελένη λέει:

    Δηλαδή οι παραγωγοί έχουν πολλούς κινδύνους να αντιμετωπίσουν. Οι μεταπράτες εκ του ασφαλούς με λιγότερους κινδύνους. « Όπου φτωχός και η μοίρα του».

    • Ο/Η Yetos λέει:

      Γιαυτό που οι περισσότεροι παραγωγοί πρωτογενών αγαθών ( γεωργοί, αγρότες, αμπελουργοί κ.α. ) είναι η πλέον αδικημένη τάξη. Βέβαια υπάρχουν και εξαιρέσεις.

  3. Ο/Η Μιχάλης λέει:

    Όταν δεν είναι η δουλειά σου έτσι παθαίνεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s