Κλειδαράς της κακής ώρας

Φοβού την ημιμάθεια και τη δυστροπία …  (συνέχεια).

Αφού λοιπόν έφτιαξα το αυτοκίνητό μου, (αλλαγή κλειδαριάς κλπ, κλπ),  είπα «δόξα τω Θεώ» και ξεχάσθηκα στη βιοπάλη  της καθημερινότητας. Πέρασαν μερικές μέρες από την ημέρα της επιδιόρθωσης και την περασμένη βδομάδα έψαχνα απεγνωσμένα να βρω πού άφησα το καινούργιο κλειδί του αυτοκινήτου μου. Θυμήθηκα ότι δεν είχα δεύτερο. Κρύος ιδρώτας με έλουσε. Δεν είχα δεύτερο. Αμέσως λειτούργησαν όλες οι χορδές του μνημονικού μου  και σε μηδέν χρόνο, το βρήκα. «Δόξα τω Θεώ». Έπρεπε όμως οπωσδήποτε, να φροντίσω – και μάλιστα το γρηγορότερο- να βγάλω αντικλείδι. Τηλεφώνησα στο μηχανουργείο της αντιπροσωπίας  αν υπάρχει δεύτερο κλειδί για την καινούργια κλειδαριά που μου έβαλαν και αν δεν υπάρχει πού να αποταθώ για να βγάλω αντικλείδι.

«Δυστυχώς, μόνο ένα υπάρχει. Καινούργιο κλειδί, μας δίνουν μόνο ένα». Μου είπαν.

«Σε ποιο κλειδαρά, μου προτείνετε να πάω για να βγάλω δεύτερο;» Ρώτησα.

«Κύριε ελέησον. Οπουδήποτε μπορείς να βγάλεις σιορ». Μου είπαν γελώντας.

«Θα μου κάμουν ζημιά!!!». Τους απάντησα.

«Χαράς το πράμα, κύριε. Μην φοβάσαι. Πήγαινε σε οποιονδήποτε κλειδαρά και είναι εντάξει».

Εγώ όμως το μελέτησα το πράγμα, το έφερνα από εδώ, το έφερνα από εκεί και πάντα έβρισκα ότι ο καλύτερος κλειδαράς είναι ο δύστροπος με τον οποίο «λογόφερα» και δυσαρεστήθηκα στην προηγούμενή μου περιπέτεια. Εκ των πραγμάτων λοιπόν δεν μπορούσα να πάω εκεί.  Πήγα λοιπόν σε έναν άλλο που υπολόγισα, πρώτα ότι είναι «οκ»  και δεύτερο γιατί με βόλευε.

Του έδωσα το original κλειδί με δέος,  το έβαλε στο ειδικό μηχάνημα, πήρε ένα άλλο αντίγραφο από ένα μεγάλο πίνακα, το έβαλε στο ίδιο μηχάνημα και άρχισε δουλειά. Τρίψε και να τρίψεις, ξύσε και να ξύσεις, τρίψε και να τρίψεις, αλλά το  υποψήφιο αντικλείδι έφευγε από τη θέση του … το άτιμο. Ξανά και ξανά προσπάθεια, όπου σε κάποια στιγμή έβγαλε και τα δύο από το μηχάνημα, μου έδωσε το δικό μου και μου είπε:

«Φίλε, δεν γίνετε τίποτε. Θα προσπαθήσω να φέρω στο μαγαζί το δικό του, του ίδιου τύπου,  και θα σου τηλεφωνήσω».

«Οκ!», του είπα στα γρήγορα, έσφιξα το κλειδί στην παλάμη μου, χωρίς να το δω –δεν τόλμησα- και παρακαλούσα το Θεό από μέσα μου να μην του είχε κάμει καμιά ζημιά. Τρέχω έξω και βάζω στα γρήγορα το κλειδί στην κλειδαριά του αυτοκινήτου για να ξεκινήσει. Ξεκίνησε. Μια χαρά. «Δόξα τω θεώ», είπα από μέσα μου. Τζάμπα ανησυχούσα.

Οδήγησα ολοταχώς και αμέριμνος το αυτοκίνητό μου, ακούοντας τραγούδια ρετρό από το ραδιόφωνό, προς το γκαράζ του σπιτιού μου. Σταματώ το αυτοκίνητο ευδιάθετος και κλείνω τη μηχανή. Τραβώ το κλειδί να βγει από την κλειδαριά , μα αυτό το άτιμο, δεν έβγαινε. Το ξανατραβώ, τίποτε. Ξαναδοκιμάζω, αυτή τη φορά γυρίζοντάς το μια αριστερά μια δεξιά, τίποτε. …Έμεινε το κλειδί στην κλειδαριά. Δεξιά, για να ξεκινήσει το αυτοκίνητο, γυρνούσε, αριστερά για να κλείσει γυρνούσε αλλά αδυνατούσε να βγει, για να το βάλω στην τσέπη μου.

«Κύριε ελέησον», «Κύριε ελέησον», «Κύριε ελέησον», αναφώνησα δυνατά τρεις φορές. Αμέσως κατάλαβα. Έκαμε ζημιά στο καινούργιο κλειδί μου ο αθεόφοβος. Με νεύρα χιλίων καρατίων ξεκίνησα το αυτοκίνητο και για να πάω κατευθείαν στον κλειδαρά για τα περεταίρω. Στο δρόμο όμως σκέφτηκα ψύχραιμα. «Αν το πάρω εκεί για επίλυση του προβλήματος θα κάνει τα πράματα χειρότερα».

Δεν έχασα καιρό. Ολοταχώς στο μηχανουργείο, της αντιπροσωπίας. Αυτό και αυτό τους εξήγησα. Οι μηχανικοί προσπάθησαν φιλότιμα, με πλήρη κατανόηση να βγάλουν το κλειδί από την κλειδαριά, αλλά τίποτε. Άφησα το αμάξι εκεί για τα περεταίρω. Ξήλωμα και ξαναξήλωμα.  Μπορούσα να κάμω και διαφορετικά;

Αργά το απόγευμα, μου τηλεφώνησαν ότι αποσυναρμολόγησαν τα εκεί εξαρτήματα αλλά δυστυχώς δεν βγαίνει το κλειδί και θα πρέπει να βάλουν άλλη, καινούργια κλειδαριά. Τους είπα «οκ». Μπορούσα να κάμω  και διαφορετικά; Σε λίγο όμως με ξαναπήραν τηλέφωνο και μου ανέφεραν ότι τελικά κατάφεραν και έβγαλαν το κλειδί.

Ύστερα από ενδελεχή εξέταση του κλειδιού βρήκαν την αιτία. Ο κλειδαράς, του είχε κάμει μεγάλη ζημιά. Το είχε  γρατσουνίσει από άκρη σε άκρη στην ατελέσφορη προσπάθειά του να βγάλει αντίγραφο. Οι μηχανικοί του μηχανουργείου το συγύρισαν και το έτριψαν προσεκτικά και τώρα δουλεύει. Πήγα και πήρα το αυτοκίνητο και  μου αναφέρθηκε εκεί, ότι ο καλύτερος, επιδέξιος κι  με σύγχρονα μηχανήματα είναι ο κλειδαράς ο τάδε.  Δηλαδή, «… ο  ηλικιωμένος άνδρας με γκριζόμαυρη καλοκτενισμένη κόμη, κάτω από το πηγούνι περιποιημένο μακρύ υπογένειον, ντυμένος κομψά με μηχανόβιο γιλέκο, πουκάμισο με ανασηκωμένα τα μανίκια, παντελόνι σωλήνα και ψηλοτάκουνο παπούτσι με πεπλατυσμένη μύτη…». Εγώ σιώπησα…

Τελικά, έμεινα με ένα κλειδί. Βλέπω  τους κλειδαράδες και φεύγω  «χίλια  μίλια» μακριά…

Έπαθα κλειδαροφοβία!!!

Advertisements
This entry was posted in Καθημερινά. Bookmark the permalink.

6 Responses to Κλειδαράς της κακής ώρας

  1. Ο/Η MNASON λέει:

    Παρακολουθώ εναγωνίως την εξέλιξη της ιστορίας σχετικά με το περιβόητο πλέον αντικλείδι του αυτοκινήτου σας. Όντως είναι για να γελάς και να κλαις συνάμα! Μια εισήγηση, δεν γνωρίζω που διαμένετε αλλά γιατί δεν δοκιμάζεται να βγάλετε αντικλείδι σε ένα επαγγελματία κλειδαρά σε μια άλλη πόλη? Ίσως…να βρείτε την λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζετε.

  2. Για τους αναγνώστες σας τώρα, έχω να πω τα εξής…
    1ον)Όλοι γνωρίζετε όταν πάτε σε αντιπροσωπεία για κλειδιά, σας δίνουν ένα άκοπο κλειδί να το κόψει ο κλειδαράς και μετά να το προγραμματίσουν αυτοί. Ο λόγος είναι ότι δεν θέλουν να έχουν την ευθύνη, αν κοπή λάθος το κλειδί, να μην το χρεωθούν αυτοί , άσε τον βλάκα τον κλειδαρά να έχει την ευθύνη.
    2ον)Πολλές αντιπροσωπείες δεν έχουν κλειδιά και μπορεί να κάνουν κι ένα μήνα για να το φέρουν και φυσικά να το κόψει πάλι ο κλειδαράς πρώτα
    3ον) Εγώ δεν ξέρω καμιά αντιπροσωπεία που να δίνει ένα κλειδί σε καινούρια κλειδαριά, όλες δίνουν δυο, εκτός και αν είχαν καμιά παλιά και την έδωσαν για καινούρια στον κύριο.
    Θα καταλάβατε λοιπόν πόσο ψεύτικο προσβλητικό και κακοηθέστατο είναι αυτό το άρθρο όχι μόνο για τον κλάδο μου, αλλά και για τους ηλεκτρολογους.
    Ευχαριστώ πολύ
    Τάσος Αθανασίου

    • Ο/Η Yetos λέει:

      Τα επαγγέλματα του κλειδαρά και του ηλεκτρολόγου δεν παύουν να είναι αξιοσέβαστα και το έργο που επιτελούν είναι πολύ σημαντικό. Εξάλλου στην πορεία της ζωής μας συναντήσαμε ουκ ολίγους των επαγγελμάτων αυτών που ήταν και είναι πραγματικά επαγγελματίες. Μέχρι και πρόσφατα χρησιμοποίησα τις υπηρεσίες ενός αξιόλογου, έντιμου και επαγγελματία κλειδαρά για πρόβλημα στην κλειδαριά της οικίας μου.
      Όμως, όπως υπάρχουν κακοί γιατροί, κακοί δάσκαλοι, κακοί δικηγόροι, κακοί εργολάβοι, σίγουρα θα υπάρχουν και κακοί κλειδαράδες και κακοί, κάκιστοι ηλεκτρολόγοι. Οι επιστήμες και τα επαγγέλματα δεν φταίνε σε τίποτα. Απεναντίας με την εξέλιξη της τεχνολογίας γίνονται ολοένα και πιο εξειδικευμένα. Φταίνε όμως οι άνθρωποι εκείνοι που καταπιάνονται με τα επαγγέλματα αυτά όπως βέβαια και με άλλα επαγγέλματα που δεν ενδιατρίβουν σωστά στο επάγγελμα τους, δεν είναι καλοί τεχνίτες με αποτέλεσμα να μας στέλλουν εκεί και εδώ και τελικά στις αντιπροσωπείες, από όπου πήραμε τα αυτοκίνητα μας και οι οποίες μας γδέρνουν κανονικά.
      Επομένως δεν είχα πρόθεση να θίξω το επάγγελμά σας αλλά την νοοτροπία μερικών που προσβάλλουν το επάγγελμα.
      Τα περί πληρωμένων κλπ, νομίζω είναι εκφράσεις αβάσιμες και αψυχολόγητες, γιατί πιστεύω και εγώ ότι αντιπροσωπείες κάνουν υπερκέρδη και συμπεριφέρονται ασύστολα, όχι ανθρώπινα και πολλές φορές σε βάρος των μικρών επιχειρήσεων και των απλών επαγγελματιών.
      Άλλωστε πρόσφατα για ένα πρόβλημα εκκίνησης τού αυτοκινήτου μου, η αντιπροσωπία θα μου άλλαζε ολόκληρο πολυσύνθετο εξάρτημα, ενώ ένας παλιός μηχανικός της γειτονιάς μου έλυσε το πρόβλημα, αφού άλλαξε ένα απλό, μικρού κόστους, σωληνάκι.

  3. Αγαπητέ κύριε Υετέ….Έχω κάνει Ανάσταση, Χριστούγεννα, επιτάφιο…..ανοίγοντας μια πόρτα,, έσωσα ανθρώπους…..αντίκρισα αυτόχειρες, έσωσα παιδάκια κλεισμένα στο μπάνιο ή σε αυτοκίνητα και πολλές φορές αφιλοκερδώς, πριν από λίγο γύρισα από μια τραβηγμένη πόρτα την οποία ενώ την έχω ανοίξει δέκα φορές, σήμερα μετά από δυο ώρες δεν κατάφερα να την ανοίξω και είπα στην κυρία να φωνάξει μεταφορική με γερανάκι, μπήκαν από το μπαλκόνι στον 5 όροφο, της πήραν 80 ευρώ, εγώ αν κατέστρεφα την κλειδαριά της θωρακισμένης πόρτας, θα της έπαιρνα 400-500 ευρώ με αλλαγή κλειδαριάς και τελικά δεν πληρώθηκα γιατί είμαι επαγγελματίας!
    τα στοιχεία της κυρίας, είναι στην διάθεσή σας αν δεν με πιστεύετε.
    Γι αυτό αντέδρασα έτσι…..
    Ευχαριστώ για την φιλοξενία
    Τάσος Αθανασίου

    μέλος του http://www.saek.gr

    • Ο/Η Yetos λέει:

      Κατανοώ τους σχολιασμούς σας και τις αγωνίες σας, χαίρομαι που επικοινωνήσαμε μέσω της σχετικής ανάρτησής μου και ελπίζω να είστε αναγνώστης τού ιστολογίου μου.
      Καλό υπόλοιπο καλοκαίρι.
      Υετός

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s