Το «τσουνάμι» των Βουλευτών

untitledΠιάστηκαν από τη λέξη «τσουνάμι» που θα επέλθει αν δεν ψηφιστεί το νομοσχέδιο, που αφορά τις εκποιήσεις ακίνητης ιδιοκτησίας και μουλάρωσαν σφόδρα οι εκπρόσωποι τού λαού. Είναι τούτα που έκαναν μια ζωή και ιδού σήμερα τα χάλια μας. Ουδεμία σοβαρότητα. Ουδεμία ωριμότητα. Ουδεμία συνεργασία. Πάντα θα ωρύονται εντός και εκτός. Στα έδρανα της Βουλής, στα μικρόφωνα των ΜΜΕ και παντού. Μου έκανες, σου κάνω. Είπες, θα σου πω. Με ειρωνεύτηκες, θα σε ειρωνευτώ. Με στρίμωξες, θα σε στριμώξω. Αυτή είναι η …πολιτική τους.

Να κάτσουν λοιπόν κάτω όλοι οι Βουλευτές, εκείνοι και αυτοί, οι κόκκινοι, οι πράσινοι, οι κίτρινοι, οι άσπροι, οι μπλε, οι βένετοι, και οποιοιδήποτε άλλοι … «έξω απ΄ εδώ», για να βρουν λύσεις στα προβλήματα τού τόπου και να αφήσουν τα μασκαραλίκια, αυτά που είναι μαθημένοι να ακολουθούν εδώ και χρόνια, για να βολεύονται και να οικειοποιούνται τις θέσεις στις οποίες είναι γαντζωμένοι σαν βδέλλες.2

Τα έκαναν όλα σαλάτα. Δεν εξηγείται διαφορετικά η κατάσταση αν κρίνει κανείς το αλαλούμ που επικρατεί, εν μέσω Αυγούστου και εν μέσω οικονομικής κρίσης, στις τάξεις της Βουλής και της Κυβέρνησης, μπροστά στην αναγκαιότητα ψήφισης τού νομοσχεδίου σε νόμο που αφορά τη διαχείριση των εκποιήσεων λόγω των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Τουλάχιστον αυτά ακούμε και βλέπουμε μέσα από τα διάφορα Μέσα Πληροφόρησης. Τσακώνονται σαν κοκόρια και μουλαρώνουν ο ένας απέναντι στον άλλο, βγάζοντας στη φόρα τέτοιαν άθλια, αηδιαστική και εμετική αύρα που αν είναι δυνατό να τους πιάσεις όλους, μηδενός εξαιρουμένου, και να τους αποστείλεις στον …αγύριστο.

Είναι ανίκανοι, ελλειμματικοί και ανεπαρκείς να βρίσκονται τέτοιοι άνθρωποι σε τέτοιες δημόσιες θέσεις και να καμώνονται ότι υπηρετούν το λαό. Το είπαμε πολλές φορές. Όλοι τούτοι ενδιαφέρονται πρώτιστα για το κόμμα τους και μετά για τον τόπο τους. Σημαντικό ρόλο παίζουν και οι προσωπικές φιλοδοξίες όπως και ο προσωπικός χαρακτήρας τού καθενός που εμβολίζουν, δυστυχώς, τις πολιτικές συμπεριφορές και εν πολλοίς τις αποφάσεις.

Και προβάλλει το εύλογο ερώτημα: είναι δυνατό δέκα κόμματα να παρουσιάζουν δέκα διαφορετικά σχέδια σε κάθε πρόβλημα που αντιμετωπίζει κάθε φορά ο τόπος; Είναι δυνατό να μην συμφωνούν τουλάχιστο δύο κόμματα μεταξύ τους; Τι συμβαίνει λοιπόν; Η απάντηση είναι απλή. Επιθυμούν κάθε φορά να σηματοδοτούν, να εμπεδώνουν και να ισχυροποιούν το κόμμα τους. Σε κάθε περίσταση, σε κάθε ευκαιρία. Αυτή είναι η τακτική τους. Η στυγνή εκμετάλλευση κάθε κοινωνικού, πολιτικού και οικονομικού δεδομένου. Αυτός είναι ο στόχος τους. Ακόμη και τα λιλιπούτεια κόμματα έχουν τα δικά τους βαρύγδουπα Σχέδια. Και όταν τους πεις κατάμουτρα την αλήθεια, σου απαντούν με αλαζονεία ότι, βρίσκονται εκεί που βρίσκονται με την ψήφο του λαού.3

Ασελγούν λοιπόν, κατ΄ εξακολούθηση επί των ψήφων του λαού. Οι ώριμοι πολιτικοί δεν αρπάζονται από μια λέξη. Δεν βλέπουν ότι ο τόπος μας αντιμετωπίζει «τσουνάμι» εδώ και σαράντα χρόνια; Όλοι οι πολιτικοί μας μέχρι σήμερα δεν ήταν «τσουνάμι» που με την αδεξιότητά τους άφησαν την πατρίδα απροστάτευτη και όχι μόνο μοιράστηκε αλλά συνεχίζεται περεταίρω η καταστροφή της; Απόδειξη τούτου είναι ότι συνεχίζουν ακόμη να μην μπορούν να συνεργαστούν, για να χαράξουν κοινή πολιτική, για να βρουν ΚΟΙΝΟ ΣΧΕΔΙΟ.

Επομένως γιατί τους ξενίζει η λέξη «τσουνάμι»;

Advertisements
This entry was posted in Πολιτικά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s