Η πνευματική «καταιγίδα» του Οκτώβρη

agioi pantesΤο να κάνεις συντροφιά με ανθρώπους που βρίσκονται σε επίλεκτα επίπεδα ζωής -τα πνευματικά- και οι οποίοι διαμοιράζονται τα πολυποίκιλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν συνάνθρωποί τους, αποτελεί τούτο μεγάλο ευεργέτημα. Αυτό το ευεργέτημα, που καταλήγει σε γλυκασμό ψυχής, δεν μπορεί να συγκριθεί με οποιαδήποτε άλλη μορφή συντροφιάς που μπορεί να έχει ο άνθρωπος. Τα συναισθήματα, που νοιώθει ο ευεργετούμενος αυτού του υπέροχου συντροφικού γλυκασμού, συνθέτουν την αναγκαία δυναμική η οποία τον προωθεί στον «κατά φύση» δρόμο της ζωής, το δρόμο της αγάπης του Θεού.

Και η αγάπη του Θεού δεν ολιγωρεί και δεν μεροληπτεί. Ένα μόνο κοίταγμα στην Αγάπη αυτή και η πρόνοια του Θεού ανταποδίδει τα μέγιστα, στο εκατονταπλάσιο. Ένας απλός, εποικοδομητικός προβληματισμός, που δημιουργείται στην ψυχή, μπορεί να αποτελέσει την αιτία μιας ολοκληρωμένης μεταστροφής, προς την «κατά φύση» ζωή. Και αυτοί οι άγιοι προβληματισμοί δημιουργούνται ευκολότερα με την επικοινωνία μας με χαρισματικούς και ξεχωριστούς ανθρώπους οι οποίοι είναι αφιερωμένοι στην υπηρεσία του ύψιστου αγαθού επί της γης, που αυτό το αγαθό δεν είναι τίποτε άλλο από τη σωτηρία της ψυχής. Αυτοί οι χαρισματικοί άνθρωποι είναι υποταγμένοι στη Θεία Θέληση και μέσω αυτής υπηρετούν συνανθρώπους τους με τη δύναμη της προσευχής, την πνευματική καθοδήγηση, τη δοτικότητα και την αγάπη τους, που εκφράζεται σε όλες τις πνευματικές και υλικές μορφές της.

ΑΓΟΙΟΙ ΠΑΝΤΕΣΤέτοιας χαρισματικής επικοινωνίας είχαμε την ευκαιρία να καρπωθούμε πρόσφατα, με την κάθοδο στον τόπο μας μελών της γυναικείας αδελφότητας της Ιεράς Μονής των Αγίων Πάντων, μετά της καθηγουμένης μοναχής και υπό την καθοδήγηση τού πνευματικού της Μονής. Μιας πολύ όμορφης, ξεχωριστής και περιποιημένης Μονής, καταχωνιασμένης στο φυσικό περιβάλλον, στα Πιέρια όρη, λίγο πιο πέρα από την πόλη της Βέροιας και λίγο πιο πάνω από τη Βεργίνα (δέκα χιλιόμετρα περίπου).

Μάς επισκέφθηκαν στο περιθώριο μιας εντεταλμένης ιερής αποστολής, στον τόπο μας, μεταφέροντας το ιερό λείψανο του Αποστόλου Παύλου, στο Αυγόρου –κατόπιν αιτήματος του Μητροπολίτη Κωνσταντίας-Αμμοχώστου και ευλογίας του Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας-, προς ευλογία και αγιασμό των ευσεβών χριστιανών.

Μετά το πέρας της επίσημης αποστολής τους, η έλευσή τους στις οικίες μας, με αυτή τους την ιδιότητα, αλλά και υπό την προσωπική τους ιδιότητα, δημιούργησαν χρυσές ευκαιρίες ανασύστασης του αγώνα μας ενάντια στα τετριμμένα της καθημερινότητας. Και μόνο η παρουσία τους, η παρουσία ανθρώπων που έχουν στα μητρώα της ψυχής τους αμέτρητες ώρες νηστείας και προσευχής, αμέτρητες ώρες καθαγιασμένες με την παραμονή τους εντός του Ναού και έμπλεοι με τη θεία χάρη, κοινωνούντες σώμα και αίμα του Κυρίου, αναβάπτισαν τις ψυχές μας και μας τόνωσαν το ηθικό για συνέχιση του προσωπικού μας αγώνα.

monachesΠοιος νοήμων θα αμφισβητήσει την καθαγιαστηκή δράση που έχει η συναναστροφή μας με τέτοιους ανθρώπους που φέρουν επαξίως το μοναχικό σχήμα και ποιος θα αμφισβητήσει την προσωπική ωφέλεια που επέρχεται με όλη τούτη την πνευματική ατμόσφαιρα που δημιουργείται από τον εκφερόμενο άγιο λόγο τους; Ο μεστός λόγος του πνευματικού της Μονής και η πνευματική θαλπωρή που εκπέμπει η Καθηγουμένη μοναχή, διεισδύουν βαθειά στις ψυχές όσων έχουν «ώτα ακουώντων» με αποτέλεσμα να επέρχεται εσωτερική κάθαρση. Οι έξι χαρισματικές μοναχές οι οποίες συμμετείχαν στην αποστολή και συνόδευαν το ιερό λείψανο του Αποστόλου Παύλου, με την παρουσία τους, τη συναναστροφή και θαλπωρή τους με απλούς ανθρώπους και τα προβλήματά τους, εκθάμβωναν το φως του ήλιου, ως άγγελοι του θείου φωτός, με απαύγασμα την ειρήνευση των ψυχών των παρευρισκομένων.

imageΜέσα από αυτή την ευλογημένη επίσκεψη διαφάνηκε καθαρά πόσο στερούνται οι άνθρωποι, εν τω κόσμω, την αδολίευτη ομορφιά «άνωθεν» και αποδεικνύεται περίτρανα πόσο διψασμένοι είναι να ακούσουν γλυκείς λόγους που αναπαύουν το σώμα και την ψυχή. Πόσο γρήγορα προστρέχουν, σαν διψασμένα ελάφια, σε μια πνευματική «καταιγίδα», επιδιώκοντας να ξεδιψάσουν με ένα γλυκύ, αγνό και άνευ συμφέροντος, λόγο. Δεν εξηγείται αλλιώς το φαινόμενο της μεγάλης και αυθόρμητης συγκέντρωσης πολλών ανθρώπων, διψασμένων για ένα τέτοιο πνευματικό χάδι.

imageΕίναι γεγονός ότι η πρόσφατη επίσκεψη ήταν μια απροσδόκητη πνευματική «καταιγίδα» που ξέσπασε ξαφνικά σε ένα άνυδρο και ξηρό τόπο. Άλλοι πρόλαβαν και αξιοποίησαν τη βροχή και άλλοι όχι. Μερικοί πρόλαβαν και έφεραν μαζί τους στάμνες, άλλοι πιθάρια και άλλοι ολόκληρες υδατοδεξαμενές που τις γέμισαν με κουράγιο, ελπίδα, πίστη και αντοχή για να δροσίζονται στην πορεία προς την Ιθάκη τους.

Άλλοι ήλθαν από περιέργεια, με ομπρέλες, αδιάβροχα και καπέλα αδιαφορίας. Σε όλους αυτούς όμως, σπάρθηκε ο σπόρος του ορθού λόγου και επήλθε η διαπίστωση «ιδίοις όμμασι», ότι τελικά υπάρχουν άνθρωποι με περισσή και ανιδιοτελή αγάπη που τολμούν να αγγίξουν απαλά το χέρι των οδοιπορούντων και να συμμετάσχουν ενεργά και με πλήρη κατανόηση στην επίλυση των προβλημάτων τους, κάτι που δεν ήξεραν ότι υπάρχουν, στις σκληρές μέρες της εποχής μας.untitled

Δοξολογούντες, είμαστε ευγνώμονες για την πνευματική «καταιγίδα» του Οκτώβρη, που ξέσπασε και δρόσισε τις ψυχές διψασμένων ανθρώπων από τον καύσωνα ενός παρατεταμένου, άνυδρου και ξηρού υλιστικού θέρους.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements
This entry was posted in Πνευματικά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s