Το βιβλίο των διακοπών

1Αργά το απόγευμα της Κυριακής, πήγαμε για καφεδάκι, σε καφετέρια γνωστού πολυτελούς ξενοδοχείου, προσκεκλημένοι από συγγενική οικογένεια. Για να έχουμε καλύτερη επικοινωνία μεταξύ μας, κάναμε τρία πράγματα: Απενεργοποιήσαμε τα κινητά μας, δεν πήραμε μαζί μας τα ipad μας και το τρίτο, προτιμήσαμε να καθίσουμε σε καρέκλες και όχι σε καναπέδες. Δώσαμε τις σχετικές παραγγελίες, χρησιμοποιώντας την …αγγλική γλώσσα (ως είθισται) για να μπορέσουμε να συνεννοηθούμε με τη θάλλουσα σερβιτόρα, εκ βόρειων χωρών ορμώμενη. Πίνοντας σιγά –σιγά και απαλά τα ποτά μας, ξανοιχτήκαμε σε συνεχείς κουβέντες περί πολλών θεμάτων, της τρέχουσας επικαιρότητας, της προβλεπόμενης εξέλιξης των πραγμάτων και των γεγονότων που παρήλθαν με τόση ταχύτητα.

Στο ξενοδοχείο αρκετοί εγχώριοι πελάτες, λόγω της αργίας της 28ης Οκτωβρίου, που συνέπεσε εφέτος να είναι ημέρα Τρίτη. Με μία αδειούλα, λοιπόν τη Δευτέρα, ιδού το διαμορφωθέν τετραήμερο ταξίδι για τους «ξενοχωρίτες» που κατέφθασαν στον ενταύθα δημοφιλή προορισμό, για τις ολιγοήμερες διακοπές τους. Ως εκ τούτου στο ξενοδοχείο παρατηρούταν πληθώρα πελατών ημεδαπών, κοινοτικών, αλλοδαπών και από βόρειες χώρες. Οι δικοί μας ντόπιοι, «ξενοχωρίτες», ξεχώριζαν από χίλια μίλια μακριά, -σαν τη μύγα μέσα στο γάλα-. Ο τρόπος που καθόντουσαν, ο τρόπος που μιλούσαν, ο τρόπος που απολάμβαναν τα ποτά τους, τους τραγανούς ξηρούς καρπούς τους, τα παγωτά τους και το είδος των παχουλών σάντουιτς για τα παχουλά παιδιά τους.

3Το μέσης ηλικίας ζευγάρι που καθόταν ακριβώς απέναντί μου, ήταν αραδιασμένο σε δυο τεράστιους αντικριστούς καναπέδες, κάθετοι στα διαφανή γυάλινα τοιχώματα της αίθουσας. Εκεί, από όπου υπάρχει η άπλετη θέα προς τη θάλασσα. Η ευτραφής γυναίκα με ένα μαύρο ευρύχωρο παντελόνι, της δεκαετίας του /60 και με μαλλιά βαμμένα έντονα μαύρα, με κόμμωση «Ακτενέ», καθόταν «διπλοπόδι» στον καναπέ, σαν χανούμισσα, κρατώντας στα χέρια της ένα βιβλίο που δεν σήκωνε τα μάτια της από επάνω του. Μόνο κάθε τόσο, όταν κουραζόταν, αναδίπλωνε το σώμα της σε διάφορες στάσεις. Έγερνε από τη μια, έγερνε από την άλλη, άπλωνε το δεξί της πόδι πέρα ως πέρα, έσερνε το αριστερό της, πάνω κάτω και δώστου κινήσεις χωρίς τελειωμό. Οι κινήσεις, κινήσεις, αλλά το βλέμμα, βλέμμα. Βαθειά στις σελίδες τού βιβλίου. Σε κάποια στιγμή τα δυο της πόδια, βοηθώντας το ένα το άλλο, εκ περιτροπής, της έβγαλαν τα παπούτσια και αυτή ξάπλωσε πέρα ως πέρα, επάνω στον καναπέ σε όλο του το μήκος. imagesCANRPP9GΟι γυμνές πατούσες των άχαρων ποδιών της ξεπρόβαλαν μεγαλόπρεπα επάνω στον αγκώνα τού καναπέ, προς το μέρος των πελατών και άρχισε να μπήγει τα δάκτυλα τού ενός ποδιού της ανάμεσα στα δάκτυλα τού άλλου, ακατάπαυστα, σαν να έκανε «σμιλί» (κέντημα). Τα δάκτυλα δούλευαν με ταχύτητα αλλά το βλέμμα της ήταν στέρεα δεμένο με το βιβλίο. Όση ώρα ήμασταν εκεί αυτό έκανε. Τρίψιμο των δακτύλων τού ποδιού της και οργιώδες διάβασμα. Μιλούμε, για …δύο ώρες, σιορ!!!

imagesCACPID03Ο σύζυγός της, άνδρας ευτραφής, σχεδόν της ίδιας ηλικίας, φορούσε παντελόνι απροσδιορίστου χρώματος και άσπρο πουκάμισο που κρεμόταν έξω από το παντελόνι στο μπροστινό μέρος, λόγω της εκτοξευμένης τεράστιας κοιλιάς του. Φαντάζομαι ότι δεν μπορούσε να δει τι είχε κάτω από την κοιλιά του εκτός και αν έβλεπε τον εαυτό του στον καθρέπτη. Ο καημένος καθόταν αμίλητος, σκεφτικός και κάθε τόσο σηκωνόταν απότομα, έκανε δυο τρεις κύκλους πέρα στην αίθουσα και πάλι ξανακαθόταν αγανακτισμένος, σαν το ψάρι που ήταν έξω από το νερό. Άνθρωπος της δουλειάς, καθώς φαινόταν, δεν μπορούσε να περιοριστεί σε ένα καναπέ, όσο μεγάλος και αν ήταν αυτός. Όσο αναπαυτικός ήταν για τη συμβία του τόσο μεγάλο βάσανο ήταν για τον ίδιο. Δυστυχώς ο σύζυγος ήταν απροσάρμοστος σε τέτοιου είδους διακοπές. Δεν μπορούσε να κάνει τίποτε. Τουλάχιστον, ρε αδελφέ, να «βλεπόταν» ίσως θα είχε την τόλμη να πει δυο τρεις λέξεις σε καμιά από τις δίμετρες των βόρειων χωρών που διακινούντο εδώ και εκεί σαν μέλισσες. Η κυρία του, βλέπετε, όλες τις ώρες ήταν πηγμένη στο βιβλίο. Από ότι υπολογίζω η ιστορία τού βιβλίου θα ήταν κανένα ρομάντζο από αυτά που περιγράφουν αγάπες, απάτες, καημούς και έρωτες…

imagesCAG8XDWAΌταν σηκωθήκαμε να φύγουμε, η κυρία σηκώθηκε, ξάπλωσε αυτή τη φορά αντίστροφα, με τις πατούσες της προς τα γυάλινα τοιχώματα τού σαλονιού, προς τη μεριά της θάλασσας και το κεφάλι της προς το χώρο της σάλας και συνέχισε -η αφιλότιμη- να διαβάζει, προσηλωμένα, βαθειά και ασήκωτα… Ο κύριός της σηκώθηκε και πήγε προς τον ένστολο θυρωρό, προσπαθώντας -ατυχώς- να τον πιάσει κουβέντα.

Αυτό θα πει διακοπές, σε πολυτελές ξενοδοχείο, εκμεταλλευόμενοι το τετραήμερο της 28ης Οκτωβρίου… Η συνήθεια να έχει κάποιος, όταν είναι με παρέα, τα μάτια και το μυαλό του μπηγμένα, είτε σε ipad, είτε σε iphone, είτε σε κινητό, είτε σε βιβλίο, το ίδιο πράγμα είναι. Πράγμα ενοχλητικό, αντιαισθητικό, αντικοινωνικό και βλαβερό.

Advertisements
This entry was posted in Καθημερινά, Κοινωνικά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s