Η τακτική «τού καλού παιδιού»

untitledΤελευταία ακούω, από τα διάφορα τηλεοπτικά κανάλια ή από συζητήσεις μεταξύ των γνωστών μου, να λέγουν ότι, «αν δεν ζητάς κάτι επαναστατικά και επιμόνως δεν θα σου το δώσουν». Και από τα χείλη τού νέου υπουργού οικονομικών της Ελλάδας ότι, «ζητώντας κάτι, αν δεν πας για ρήξη και πας για συμβιβασμό, τότε γιατί να πας;».

Μα είναι σοβαρά αυτά τα πράγματα; Η πιο πάνω τακτική είναι μια λογική, μια συλλογιστική, που υπάρχει όντως και εφαρμόζεται σε κάποιες μη θεσμοθετημένες περιπτώσεις, στις καθημερινές μας συναλλαγές, για επίτευξη των επί μέρους στόχων μας. Εμείς όμως, ως άλλοι «άφρονες», την χρησιμοποιούμε σαν πανάκια και επί παντός επιστητού, ακόμη και στις σχέσεις μας (συνομολόγησή μας) με την Ευρωπαϊκή οικογένεια. Θεωρούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση ως την αντίπερα όχθη, την αντίπαλη πλευρά, εκείνους που θέλουν να μας πνίξουν και γιαυτό θα πρέπει να τους …τρίξουμε τα δόντια.

imagesCATFRAVP Τα πράγματα είναι απλά. Εκεί όπου υπάρχουν νόμοι, κανονισμοί, συμφωνίες, οικογένεια, συνέταιροι και θεσμοθετημένοι μηχανισμοί, δεν μπορείς να εκβιάζεις. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορείς μέσα από τους ισχύοντες μηχανισμούς να προσπαθήσεις, με μακροπρόθεσμη στρατηγική, να αλλάξεις αρκετά πράγματα. Δεν μπορείς όμως, εδώ και τώρα, να επικαλείσαι ότι αν συνεχίσεις να εφαρμόζεις τις δήθεν «τοξικές» συμφωνίες στη χώρα σου (οι οποίες παρεμπιπτόντως έγιναν τοξικές γιατί δεν εφαρμόζονται τα αντίστοιχα μέτρα) θα την καταστρέψεις και γι΄ αυτό θα πρέπει να επικαλείσαι δικά σου σχέδια και δικές σου παμπόνηρες τακτικές για να εκβιάζεις τους συνεταίρους σου, την ευρωπαϊκή οικογένειά σου.

Πρώτα- πρώτα αν εφαρμόζεις με συνέπεια, πλήρως, όπως πρέπει και κατά γράμμα τούς σχεδιασμούς των θεσμοθετημένων μηχανισμών, δεν θα καταστραφείς. Και αν τα σχέδια αυτά, για τον οποιονδήποτε λόγο, δεν λειτουργήσουν εξυγιαντικά και ο τόπος φαίνεται να οδεύει προς την καταστροφή, πρώτοι από όλους που θα σπεύσουν να σε σώσουν και να αποτρέψουν αυτό το ενδεχόμενο, είναι οι συνέταιροί σου, (η οικογένειά σου) με βάση επικαιροποιημένα μέτρα, μέσα από ειδικά σχέδια και κανονισμούς. Εκτός και αν πιστεύεις ότι …υπάρχουν μυστικά σχέδια, τεκταινόμενα στις μυστικές δεξαμενές σκέψης κάποιων χωρών που αποβλέπουν την εξάλειψη, τον αφανισμό κάποιων ανεπιθύμητων λαών, κλπ, κλπ !!! Τότε πάσο…

Επομένως, η σώφρων πολιτική της χώρας που ζητά βοήθεια είναι να εφαρμόζει κατά γράμμα τα Προγράμματα (πέστε τα όπως θέλετε: Σχέδια, Μανιφέστα, Ευαγγέλια, Έγγραφα, Υποσχετικές), (δηλαδή ΝΗΜΟΝΙΑ), που γίνονται με τη συνεργασία των Τριών Θεσμών (πέστε τους όπως θέλετε: Τριανδρία, Τριτογενής, Τριμελής, Τριφασική), (δηλαδή ΤΡΟΙΚΑ). Αυτή η πολιτική λοιπόν, δηλαδή το να είσαι τυπικός και να εφαρμόζεις τα προγράμματα για εξυγίανση των μηχανισμών τού τόπου σου, δυστυχώς από πολλούς, θεωρείται με ειρωνική προδιάθεση, «ως τακτική καλού παιδιού». Στην πραγματικότητα όμως έπρεπε να θεωρείται «ως τακτική της συνέπειας, της σοβαρότητας και της αλληλεγγύης μεταξύ αδελφών, συνασπισμένων λαών».

Advertisements
This entry was posted in Πολιτικά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s