Σκυλίσια ζωή να σου τύχει…

1dΣτον παραλιακό πεζόδρομο, όπου συνηθίζω να περπατώ -σχεδόν καθημερινώς-, υπάρχουν τόσες πολλές εικόνες που είναι χάρμα οφθαλμών να τις παρακολουθείς. Εικόνες ανθρώπων, εικόνες σκυλιών που συνοδεύονται από ανθρώπους και εικόνες εξαίσιας ομορφιάς που δημιουργεί η άπλα της θάλασσας, ο ήλιος, το παιχνίδισμα των σύννεφων, η αρχιτεκτονική πολυτελών ξενοδοχείων και η θέα της παραλιακής φύσης.

2aΣυνήθως στη διαδρομή μου συναντώ διμελείς ή τριμελείς ομάδες αλλοδαπών κατοίκων και άλλων κοινοτικών, αμφότερων των φύλων, που περπατούν επί τούτου. Δηλαδή για να συνοδεύσουν τα σκυλιά τους στον καθημερινό τους περίπατο.

Όταν συναντούνται δύο ξεχωριστές ομάδες ανθρώπων, σταματούν πάραυτα και αρχίζουν να κουβεντιάζουν μεταξύ τους, του καλού καιρού. Τα σκυλιά παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς την ομήγυρη, σταματούν και αυτά να περπατούν και αρχίζουν να παίζουν και να χαριεντίζονται μεταξύ τους. Πολλές φορές ορμούν, καλοδιάθετα θα έλεγα, στους περαστικούς μονήρεις πεζοπόρους οι οποίοι δεν συνοδεύουν σκυλιά.4a Κουβεντιάζοντας λοιπόν οι σκυλοσυνοδευτές μεταξύ τους, δεν παραλείπουν κάθε τόσο να χαϊδεύουν, μετά περισσής σπουδής, τα ξένα σκυλιά και να σκύβουν βαθιά για να τους ψιθυρίσουν κάτι στο αυτί. Το τί ψιθυρίζουν στο αυτί των σκυλιών ακόμη δεν κατάλαβα. Τα σκυλιά, με την εκ του σύνεγγυς επαφή των αυτιών τους με τα χείλη των κυριών, σταματούν πάραυτα να χαριεντίζονται με τα άλλα σκυλιά, ανοιγοκλείνουν φιλήδονα τα μάτια τους, βγάζουν τη γλώσσα τους έξω, σηκώνουν τα αυτιά τους και σείουν πέρα – δώθε την ουρά τους. Κουβέντες, σκυλιά, κυρίες και κύριοι, γίνονται ένα και το αυτό.

6aΈχω την άποψη ότι οι διακρίσεις δεν έχουν πατρίδα, ούτε φύλο, ούτε φυλή, ούτε χρώμα, ούτε γένος, ούτε μορφή έμβιας ζωής (αν δηλ. είναι άνθρωπος, ζώο ή φυτό). Και μεταξύ των σκυλιών λοιπόν δυστυχώς υπάρχουν τεράστιες διακρίσεις. Και 5aυπάρχουν διακρίσεις γιατί κάποια άλλα σκυλιά βρίσκονται στην επαρχία και ανατρέφονται μέσα στις κοπριές και στους ακανθώδεις αγρούς, εργαζόμενα σκληρά, συνοδεύοντες κοπάδια στα βουνά και τα λαγκάδια, με το άτσαλο χάιδεμα των αγέρηδων, της ζέστης και της παγωνιάς,7b ενώ άλλα, ευμάλακτα βουτυρόσκυλα, περιπατούν στα σαλόνια και στα πλακόστρωτα των παραλιών, μεταξύ ξάπλας, ύπνου, πλούσιου εισαγόμενου φαγητού, ανάμεσα σε κλιματιζόμενες συνθήκες και χαϊδεμάτων από λεπτεπίλεπτα και αφράτα χέρια δεσποινίδων και κυριών.

8aΑλήθεια πέστε μου, ποιος σκύλος δεν θα ήθελε να βρισκόταν στα χέρια κάποιου Ευρωπαίου κοινοτικού, ο οποίος θα του έκανε όλα τα χατίρια, μέχρι και που περίπατο θα τον έβγαζε, για να αναπνέει ιώδιο της θάλασσας; Ποιος σκύλος δεν θα ήθελε να κάνει παρέα με ευτραφείς και καλλίγραμμες κυρίες, οι οποίες κυρίες θα έσκυβαν βαθιά για να του χαϊδεύουν το σώμα, από άκρη σε άκρη και να του ψιθυρίζουν γλυκόλογα στο αυτί;

Advertisements
This entry was posted in Καθημερινά, Περιβαλλοντικά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s