Η θορυβώδης ιεροταξιθέτρια

1Κυριακή στην εκκλησία. Επειδή συνηθίζω να πηγαίνω πολύ πρωί, κάθομαι στο ίδιο στασίδι. Σε κάποια στιγμή –στη μέση της λειτουργίας– εισέρχεται ζεύγος, μέσης ηλικίας, και κάθεται στα στασίδια της δικής μου σειράς. Η γυναίκα κάθεται ακριβώς διπλά μου και σε συνέχεια ο σύζυγός της. Είναι τότε που άρχισε η …άγια ταλαιπωρία μου.

Η κυρία φαίνεται ότι έκανε μνημόσυνο γιατί όσοι ερχόντουσαν εκεί δίπλα ή στα γύρω στασίδια ήταν συγγενείς της. Από όλη τη μετέπειτα συμπεριφορά της φαινόταν ότι ήταν ο αρχηγός, ο μάστορας, ο τσάρος της ευρύτερης οικογένειας. Μια θορυβώδης γυναίκα, ύψους περίπου ενός μέτρου και πενήντα εκατοστών. Εκείνο που έλεγε έπρεπε να γίνει. Από τη στιγμή που κάθισε στο στασίδι άρχισε να δίνει καθαρές και γρήγορες εντολές. Πρώτα -πρώτα όποιος έμπαινε στην εκκλησία και ήταν δικό της πρόσωπο -πρόσωπο του μνημόσυνου- φρόντιζε για το πού θα έπρεπε να καθίσει. «Το μάτι της έπαιζε». Περιερχόταν το βλέμμα της συνέχεια σε όλο το χώρο των στασιδιών και των καρεκλών, ακόμη και πιο πέρα και τους φώναζε με χειρονομίες και χαμηλή τραχιά φωνή: «εσύ πήγαινε εκεί, εσύ έλα εδώ, υπάρχει μια θέση μπροστά» και ούτω καθεξής. Σιγά-σιγά οι θέσεις καταλείφθηκαν από τους «ημέτερους» της κυρίας και μερικούς άλλους, όχι του κύκλου της. Παρέμεινε μια θέση άδεια «επίμαχη» στη μπροστινή μου σειρά, στη μέση περίπου.

2Σε κάποια στιγμή (προς τέλος της λειτουργίας) ήλθε μια μικρή κοπέλα με αμφίεση γυμναστηρίου και στάθηκε στο διάδρομο, ακριβώς δίπλα μου. «Γεια σου μάμα», λέει στη διπλανή μου. Την κοίταξε η μάμα στραβά. «Τώρα είναι η ώρα σου; Να εκεί μπροστά, έχει μια θέση άδεια και πήγαινε», της είπε με αυστηρό ύφος. «Όχι δεν θέλω», της απάντησε. Σκύβει ξανά και της λέει αυστηρά, δείχνοντας τη θέση με το δάκτυλό της. «Πήγαινε έως ότου είναι καιρός, γιατί κάποιος άλλος θα καθίσει». «Όχι μάμα». «Πήγαινε σού λέω». «Όχι μάμα». Η κυρία μαμά, ατού. Δεν τα έβαζε κάτω, με τίποτε. Όλους τους τακτοποίησε και να μην τακτοποιήσει τη θυγατέρα της; Έπρεπε η θυγατέρα της «δια πυρός και σιδήρου» να καθίσει. Εδώ και τώρα!!! Η μαμά σε συνέχεια κοίταζε στο κενό και το μυαλό της λειτουργούσε με ψηλές ταχύτητες. Ξαφνικά γύρισε αστραπιαία και με κοίταξε. Από τις κινήσεις της κεφαλής της και το βλέμμα της, αντιλήφθηκα ότι σκέφτηκε κάτι καινούργιο, που εμπλεκόμουνα στην όλη υπόθεση και εγώ.

Σκύβει προς το σύζυγό της, ο οποίος ήταν δίπλα της, και του λέει κάτι στο αυτί. Ο κύριος με κοίταξε από πάνω μέχρι κάτω, ειδικά επικεντρωνόταν στην έκφραση τού προσώπου μου. Εγώ, επειδή αντιλήφτηκα πού το πήγαινε η ευρηματική κυρία, πήρα μιαν εξαιρετική αυστηρή έκφραση προσώπου, υποδυομένου ανθρώπου που δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί του. Το θέμα ήταν να μην διατάξει η κυρία εκείνο που υπολόγιζα, γιατί λόγω του πραγματικού μου χαρακτήρα, θα την υπάκουα σαν μικρό παιδί. Τι θα έκανα μέσα στην εκκλησία; Να έκανα καυγά. Ούτε να το διανοηθώ.

Αφού με ξανακοίταξε ο κύριος, γύρισε προς τη σύζυγό του και της είπε σχεδόν φωνακτά, ένα μεγάλο «ΟΧΙ». Από όλη την εξέλιξη των ενεργειών της κυρίας, φαίνεται ότι ζητούσε άδεια από το σύζυγό της να μου πει να μετακινηθώ εγώ προς την αδειανή θέση που βρισκόταν μπροστά και στη θέση μου να καθίσει η θυγατέρα της. Ευτυχώς όμως που υπήρξαν δεύτερες σκέψεις, λόγω παρέμβασης τού συζύγου της και τού αυστηρού ύφους μου -θα έλεγα- και έτσι η σκέψη της κυρίας παρέμεινε σκέψη.

Αλλά πού να κάτσει ήσυχα η απρόσκλητη ιεροταξιθέτρια. Το μυαλουδάκι της συνέχιζε να καταρτίζει επανωτούς σχεδιασμούς με απώτερο στόχο να καθίσει η θυγατέρα της. Τελικά σκέφτηκε μιαν απίθανη ιδέα την οποία υλοποίησε χωρίς να ρωτήσει το σύζυγό της. Μετακίνησε τέσσερα άτομα με ανάλογες ανακατατάξεις ανδρών, γυναικών, που καθόντουσαν στη μπροστινή σειρά, τα οποία άτομα ήταν και συγγενείς της και έτσι άδειασε η θέση προς το διάδρομο, ακριβώς η μπροστινή μου θέση, όπου τελικά έπεισε τη θυγατέρα της, η οποία και τελικά κάθισε.

3Είπα μέσα μου «δόξα να έχει ο πανάγαθος Θεός». Τελειώσαμε!!! Αμ δεν τελειώσαμε!!! Η μαμά άρχισε να σκέφτεται τώρα τη διανομή των κεριών που είχε μέσα στην τσάντα της. Καθήμενη έδινε συνεχείς εντολές στην κόρη της. «Πάρε αυτά τα τρία κεριά και δώστα στις τρεις θείες σου που είναι μπροστά, προς τα δεξιά». Η θυγατέρα γύριζε προς τα πίσω, άπλωνε το χέρι της, που διερχόταν μέσα από τα κτένια του στασιδιού, εκτεινόταν ακριβώς μπροστά μου, έπαιρνε τα κεριά από το χέρι της μητέρας της, σηκωνόταν και πήγαινε και τα έδινε. Ερχόταν ξανά και καθόταν. Ξανά η μητέρα: «πάρε αυτά τα δύο και πήγαινέ τα πίσω στους θείους σου». Πήγαινε η θυγατέρα. Ερχόταν καθόταν. «Πάρε τώρα αυτά τα τέσσερα και πήγαινέ τα στους δικούς μας που είναι μπροστά προς τους αριστερούς ψαλτάδες». Πήγαινε η κοπέλα. Ερχόταν και καθόταν. «Να πάρε και εσύ». «Θέλω ακόμη δύο, γιατί εκεί που πήγα τώρα, είναι και ο Τάσος και ξάδελφος Μιχάλης». «Να πάρε τέσσερα». Τέλειωσε και αυτή η διαδικασία. Τέλος!!! «Δόξα τω Θεώ», σκέφτηκα.

Μα δυστυχώς δεν έφθασε ακόμη το τέλος. Τώρα άρχιζε η άλλη διαδικασία. Πώς να ανάψουν τα κεριά; Ήδη ο παπάς άρχισε την επιμνημόσυνη δέηση κατά την οποία μνημόνευε τα ονόματα των αποθανόντων μπροστά στο τραπέζι όπου ήταν αραδιασμένα όλα τα μνημόσυνα. Η θορυβώδης κυρία έδινε εκ του μακρόθεν νοήματα,  με το στόμα, με τα χέρια, με την κεφαλή, σε κάποια ξαδέλφη της,η οποία στεκόταν μπροστά, στην δεξιά πτέρυγα, κοντά στα τραπέζι, όπου τα μνημόσυνα και η αναμμένη λαμπάδα. Την προέτρεπε να ανάψει το κερί της και να διαδώσει τη φλόγα προς τους άλλους. Τίποτα!!! Αυτή δεν καταλάβαινε!!! Σηκώθηκε τότε ο σύζυγός της, βγήκε έξω από τη σειρά των στασιδιών και πήγε να ανάψει το κερί από το μανουάλι, που βρίσκεται στην είσοδο, κοντά στο παγκάρι. Μέχρι να βγει να πάει και να επιστρέψει, όλα τα κεριά άναψαν. Δεν ξέρω από πού, δεν πρόφτασα να δω.

Με όλα τούτα, με όλα εκείνα, τελικά φτάσαμε στην απόλυση. «Δι΄ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ελέησον ημάς».

Φαίνεται ότι η θορυβώδης κυρία είναι από αυτούς που έρχονται εκκλησία, όταν κάνουν δικό τους μνημόσυνο. Του χρόνου λοιπόν. Οψόμεθα…

Advertisements
This entry was posted in Καθημερινά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s