Μια επίσκεψη σε Μολ

1a Είπα και εγώ να πάω στο Μολ ( Mall) να περιχαρήσω (ψυχαγωγηθώ, περιφορά άνευ σκοπού). Εν μέσω Αυγούστου, με θερμοκρασία 38 και Real Feel 42 βαθμούς Κελσίου.

Το τι είδαν τα μάτια μου δεν περιγράφεται. Ένα μίγμα ανθρωποειδών υπάρξεων πάσης ηλικίας, εθνικότητας και μορφολογίας να περιφέρεται αριστερά, δεξιά, πάνω, κάτω και να βουίζει τρομακτικά η κατάκλειστη ατμόσφαιρα τού πολυκαταστήματος. Συνειρμικά το μυαλό σου πηγαίνει σε μυρμηγκοφωλιά όπου χιλιάδες μυρμήγκια άλλα να πηγαινοέρχονται πέρα δώθε, για να κουβαλήσουν κάτι για την επιβίωσή τους, άλλα για περίπατο, άλλα χωρίς να ξέρουν και τα ίδια πού πάνε και τι θέλουν.

4Η ενδυματολογική αμφίεση των επισκεπτών του Μολ, εντυπωσιακή στην ανεμελιά, στη χαλαρότητα και στην ευρηματικότητα. Μια ένδυση «πασαολίτικη». Δηλαδή ένδυση χωρίς αισθητική, χωρίς συνδυασμό και χωρίς άκρη. Τα σανδάλια και τα φλι-φλο ήταν στις δόξες τους. Έβλεπες τα δάκτυλα των ποδιών να κρέμονται, άλλα προς τα έξω, άλλα πρησμένα με κάτι όνυχες που έχανες την αισθητική τού πράγματος και άλλα να επιδέχονται κνησμό από ροζιασμένα δάκτυλα χεριών. Τι να πω για τις γάμπες αμφότερων των φύλων που ξεπρόβαλλαν τόσο άγαρμπα και αντιαισθητικά, γεμάτες κοκκινάδες από τα κουνούπια, άλλες τριχωτές, με τρίχες  μέχρι 3 εκατοστά και άλλες καμπυλωτές όπως τα χερούλια της τανάλιας. 1Διέκρινες κάποιες άλλες τόσο ισχνές, σαν δυο καλάμια στον κάμπο και άλλες αμφίβολου και περίεργου περιγράμματος. Δηλαδή κάτω χαμηλά εντυπωσιακά αδύνατες, στη μέση χοντροειδείς και πάνω από τον αστράγαλο να καταλήγουν στο ελάχιστον. Κάποιες άλλες όμως, πλατειασμένες, ευτραφείς πέραν του δέοντος, έσφυζαν από …λίπος, κυτταρίτιδα  και …ζωή!!

3Τα κοντά παντελόνια έδιναν και έπαιρναν. Κάθε χρώματος και κάθε μάρκας. Άλλα ριγέ, άλλα πιζαμοειδή και άλλα τρυπημένα με τεράστιες οπές, διαφορετικής διαμέτρου, πράγμα που έκανε να ξεχειλώνουν προς τα έξω σάρκες ευτραφών σφαιροειδών οπισθίων ή σάρκες εμπρόσθιων μηρών. Οι πουκαμίσες και οι φανέλες όπως-όπως ριγμένες επιπόλαια και άστατα σε αγύμναστα κορμιά. Για να είμαστε ακριβείς μέσα-μέσα έβλεπες και κάποιες αιθέριες υπάρξεις που τους πήγαιναν και οι οπές και οι πουκαμίσες και τα κοντοπαντέλονα. Όλοι οι άλλοι είχαν έντονα το στοιχείο της ακαλαισθησίας, το χάρισμα της αυτοθυσίας υπέρ της διεθνούς μόδας και άλλοι ζούσαν έντονα τον παλιμπαιδισμό.

ggΓια τις κοιλιές τι να πω; Εκεί ήταν η όλη δόξα, η φήμη και το μεγαλείο της όλης υπόθεσης. Η μεγαλοπρέπεια και το έμβλημα της καθημερινής σίτισης, φαινόταν τόσο έντονα που διερωτόσουν αν αυτοί οι άνθρωποι ένιωσαν οικονομική κρίση. Το ίδιο διερωτόσουν και για τα κρεοπωλεία αν  υπέπεσαν στην κρίση και έχουν κλείσει όπως έγινε και με άλλα επαγγέλματα.  Για τις κοιλιές που ξεπρόβαλλαν με τόση περηφάνια μπορεί κάποιος να γράψει ολόκληρες σελίδες. Ένα πράγμα να πω. Οι κοιλιές θα πρέπει, τέλος πάντων, να είναι έμβλημα της χώρας.

Τα παιδιά, πάσης ηλικίας και χρώματος, αδέσποτα περιφέρονταν μόνα τους, χωρίς τη συνοδεία των γονέων. Άλλα έφτυναν όπου λάχει, άλλα έπαιζαν κρυφτούλι στις κυλιόμενες σκάλες και τα πιο έξυπνα έμπαιναν στα διάφορα καταστήματα, παίζοντας με το να αγγίζουν τα διάφορα εκθέματα και να χαχανίζουν θορυβωδώς. Είδα το φύλακα μιας υπεραγοράς να στέκεται στην είσοδο με μάτια γουρλωμένα  και να μην αφήνει ασυνόδευτες ομάδες παιδιών να εισέρχονται εντός.

Προς το τέλος της περιήγησής μου, μπαίνοντας σε ένα κατάστημα, για να αγοράσω κάτι,  είδα ξαφνικά τον εαυτό μου στον τεράστιο καθρέπτη που ξεπρόβαλλε εκεί στη γωνιά και τρόμαξα. Τρόμαξα γιατί η καινούργια αισθητική του Μολ, -που για να λέμε την αλήθεια άρχισα να συνηθίζω, περιδιαβάζοντας τόση ώρα τους χώρους του πολυκαταστήματος- με έκανε να σκεφτώ  ότι ήμουν μια σκέτη παραφωνία, μια σκέτη αποτυχία.  Σαν τη μύγα μέσα στο γάλα. Φρεσκοξυρισμένος, πουκάμισο σιδερωμένο, παντελόνι μαύρο μακρύ, κάλτσες μαύρου χρώματος ολοκάθαρες και φρεσκομπογιατισμένα μαύρα παπούτσια με κορδόνια.

Πήρα το αμάξι και έφυγα. «Δεν είμαστε εμείς για τα Mall», σκέφτηκα… . «Κάπου μάς πάτησε ο χρόνος».

Θα προσπαθήσω όμως. Είμαι προοδευτικός άνθρωπος. Η αμφίεσή μου στην επόμενη επίσκεψη στο Mall θα είναι ok. Θα συμβαδίζει με την …επικαιρότητα, το συρμό και το Mall.  Κοντό παντελόνι -ίσως βερμούδα-  με δυο τρύπες στο γόνατο, «παρταλοφύτιλλη» (πολύχρωμη δηλαδή)  ξεχειλωμένη φανέλα, σανδάλια απλά και απέριττα, για να μπορώ εύκολα να βγάζω τα γυμνά πόδια μου έξω και να ξύνω τις μεσοδακτυλιές των ποδιών μου και ένα σκουφί άσπρο.  

Νομίζω με την αμφίεση θα τα καταφέρω. Εκείνο που δεν είμαι σίγουρος, αν θα τα καταφέρω, είναι αν θα μπορέσω να πείσω το το μυαλό μου να συμβαδίζει με την αμφίεσή μου.

Ιδού το πρόβλημα!!!

Advertisements
This entry was posted in Καθημερινά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s