Αναδρομή στην ιστορία

Δάκρυ λογικής …κάπου εκεί στην Βασιλεύουσα

Posted on Αυγούστου 28, 2010

ΥΕΤΟΣ ΜΝΗΜΗΣ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΕΣΟ, ΤΡΟΙΑ

ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ «ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΗ»

Η επίσκεψή μου στην Κωνσταντινούπολη, αποτελούσε ένα ιερό προσκύνημα στους τόπους όπου ήκμασε ο Ελληνισμός και αναπτύχθηκε ο Χριστιανισμός. Πιστεύω ότι όταν πάει κάποιος εκεί δεν πρέπει να λέει ότι πήγε διακοπές αλλά ότι συμμετείχε σε μια εκπαιδευτική επίσκεψη που είχε και έχει πάντα τη δυναμική να ταράζει τα λιμνάζοντα νερά της ιστορίας και της θρησκείας μας. Περισσότερο όμως να ταράζει τα νερά της προσωπικής αντίληψης, του προσωπικού συλλογισμού και του ωχαδερφισμού.

Το τελικό αποτέλεσμα, μετά την ολοκλήρωση της επίσκεψης αυτής, είναι ο Προβληματισμός. Ποια λάθη έγιναν στο παρελθόν, ποιοι είναι οι σημερινοί «πολιτικοί» μας που φέρονται σαν πολιτικοί; Τελικά αν αυτοί οι «πολιτικοί» γνωρίζουν την ιστορία τού χθες, γνωρίζουν και έχουν ενδιατρίψει στην ιστορία τού σήμερα, όχι μόνο τη δική μας αλλά και των γειτόνων μας, γνωρίζουν να εκτιμούν σωστά τα μεγέθη και τους βαθμούς της ανάπτυξης με την ίδια κλίμακα, (υφιστάμενη πολιτική που είχε και έχει αντίκτυπο στην κοινωνική ζωή, όπως οι τρόποι στην αντιμετώπιση των εκατομμυρίων τουριστών, στη συντήρηση ξένων μνημείων, στο ξάφνιασμα της απρόσμενης φιλοξενίας, στην καθαριότητα των χώρων και του ευρύτερου περιβάλλοντος, στην τήρηση των νόμων και κανονισμών; κλπ, κλπ.). Προβληματισμός για την πορεία όλης αυτής της προσεκτικής και μεθοδικής ανάπτυξης σε σύγκριση με την πολιτική των ημετέρων στην ημέτερη πατρίδα (πολυλογάδες, ψευτοπαλικαρισμοί, εθελοτυφλική διάθεση, αμετάθετη πρακτική στα καθημερινά, ετσιθελική και απόλυτη αντίληψη περί πραγμάτων και γεγονότων, πλούσιοι στα του οίκου και φτωχοί στα του δημοσίου, ερειστική άρνηση χάριν της αρνήσεως και πάει λέγοντας. )

Απαιτείται το «γνώθι σ΄ αυτόν» και αυτοκριτική για να μπορέσουμε να αυτό – απεγκλωβιστούμε από τις εγωιστικές αλυσίδες που μας κρατούν δέσμιους στον στείρο αρνητισμό. Αν γίνει αυτό, τότε και μόνο τότε, θα μπορέσουμε να βρούμε τη ρότα για τη δική μας παράλληλη ανάπτυξη των γραμμάτων, της επιστήμης, της καλλιέργειας της ψυχοσωματικής εμβέλειας του λαού, της πολιτικής ευελιξίας, της δημιουργίας φίλων για κοινωνική και οικονομική πρόοδο της πατρίδας και όχι του προσωπικού βαλαντίου. Δεν είναι ωραιοποίηση ούτε κάποια υστερόβουλη ενέργεια το να εκφέρεται η καθαρή αλήθεια και η παραδοχή της γενικής εντύπωσης που έχουν οι χιλιάδες τουρίστες που επισκέπτονται την βασιλεύουσα, την Κωνσταντινούπολη, την «εις την Πόλη», αλλά είτε το θέλουμε είτε όχι, αποτελούν τη σκληρή πραγματικότητα.

Οι άνθρωποι της μικρής μας πατρίδας άρχισαν να ξυπνούν. Ο επικαλούμενος «λαός» άρχισε να βλέπει καθαρά και να προβληματίζεται ποιοι είναι αυτοί που εναγωνίως προσπαθούν να κοιμίζουν το λαό και να καλλιεργούν τα πάθη για τη δική τους ανάδειξη και διαιώνιση της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής τους καριέρας. Ας μην ξεχνούμε ότι οι πολιτικάντηδες θα είναι πάντα σε επιφυλακή για να φωνασκούν, να διαμαρτύρονται, να υποδεικνύουν χάραξη νέων γραμμών, να «παλικαρίζουν», να βερμπαλίζουν, να ηρωοποιούν και να ηρωοποιούνται, έχοντας πάντα σαν σκοπό να συνεχίζουν να ηδονίζονται στις καρέκλες των παχυλών επαγγελματικών και πολιτειακών τους αξιωμάτων.

Τα πιο πάνω αναφερθέντα δεν θα ήταν αλήθεια, αν εμείς οι απλοί πολίτες, δούμε να καθορίζεται, από τους διαμορφωτές της πολιτικής, μια αποδεκτή συλλογική εξωκομματική στρατηγική. Από τη στιγμή που αυτό δεν γίνεται τότε έχουμε το κάθε δικαίωμα να διατηρούμε, δυστυχώς, την προαναφερθείσα γνώμη. Ας σταματήσουν λοιπόν οι πολιτικοί μας να επικαλούνται τη δημοκρατία και τις αρχές της. Ο ισχυρισμός ότι η ύπαρξη πολλών φωνών είναι ένδειξη δημοκρατίας, αποτελεί την ουτοπική καραμέλα που ρίχνουν στο λαό για να τον αποκοιμίζουν. Να τον φανατίζουν. Να τον μαντρίζουν. Να τον κολακεύουν για να κυβερνούν. Να τον καπηλεύονται για να υπάρχουν. Να τον κρατούν σε αμάθεια για να τον μανθάνουν πώς να περπατά κα να βόσκει στο κομματικό τους μαντρί.

Θα μπορούσα άνετα αντί των πιο πάνω, να αφήσω το συναισθηματισμό να περιγράψει την κάθε στιγμή αλλά και την κάθε σπιθαμή των τόπων της επίσκεψης. Δεν θα το κάνω όμως για να μην καλλιεργήσω το συναισθηματισμό. Αλλά θα επικαλεστώ τη λογική για να πρυτανεύσει η ορθοκρισία, η καθαρή πραγματικότητα, το εθνικό φρόνημα, ( εθνισμός και όχι εθνικισμός), η πατριωτική αντίληψη. Η γειτονική χώρα προχωρεί ακάθεκτη στην πρόοδο, στην ανάπτυξη, μέσα σε αυστηρούς νόμους για επιβολή της απαιτούμενης πειθαρχίας στους φιλοπρόοδους κατοίκων της. Και αυτό αντικατοπτρίζεται πολύ έκδηλα και το εισπράττει με καθαρότητα ο κάθε περιηγητής.

Υπολογίζω σωστά, σημαίνει σκέφτομαι ορθά και προγραμματίζω αλάνθαστα. Οι γείτονές μας, αναπτύσσονται πειθαρχημένα και ραγδαία σε όλους τους τομείς. Εμείς; Εδώ στη δική μας πατρίδα, αλλά και στην ευρύτερη πατρίδα, τι κάνουμε;

 

( 21 Οκτωβρίου 2015

Οι γείτονές μας ξέρουν να αξιοποιούν πολιτικά κάθε ευκαιρία. Παρατηρείται τούτο και τελευταία, με τους πρόσφυγες που εισέρχονται στην χώρα τους.

Έχει τρία και περισσότερο χρόνια, που προσπαθούν να φέρουν νερό στην κατεχόμενη πατρίδα μας. Το νερό τελικά ήλθε. Μια ενέργεια με τεράστια πολιτική σημασία. Εδώ οι πολιτικοί μας τι έκαναν;  Προσπάθησαν αυτή την ενέργεια να την αποτρέψουν; Και αν δεν μπόρεσαν, πώς την εκμεταλλεύτηκαν πολιτικά; Είναι  επιστημονικά παραδεκτό, ότι μαζί με  το μεταφερόμενο νερό, μεταφέρονται και ζωντανοί μικροοργανισμοί. Έγινε περιβαλλοντική μελέτη; Γιατί δεν ενεπλάκη η ευρωπαϊκή Ένωση;  

ΤΙΠΟΤΕ. ΜΗΔΕΝ.)

 

Advertisements
This entry was posted in Εκπαίδευση - Μάθηση, Περιβαλλοντικά, Πολιτικά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s