Πολιτικό Πάρε – Δώσε εν όψει Προέδρου Βουλής

 

vouliΤο ότι ζούμε ακόμη ως χώρα,  σημαίνει ότι όντως υπάρχει Θεός!!!

Ένας φίλος μου, νουνεχής, με ώριμη σκέψη, με πολλά πτυχία, με επιστημονική κατάρτιση, με πνευματικά και ψυχικά χαρίσματα, με πολιτική ευστοχία και διάκριση και με μεγάλη πολιτική ωριμότητα μού έλεγε χθες, με αγανάκτηση:

«Δεν έχουμε υπόθεση. Για να ζούμε ακόμη ως χώρα, ναι, πράγματι,  είναι απόδειξη ότι υπάρχει Θεός.»

Του λέω, «γιατί μού λες αυτά;»

«Είναι δυνατό να προτείνεται ο Σιζόπουλος ως Πρόεδρος της Βουλής και αναπληρωτής Πρόεδρος τού κράτους;»

«Γιατί όχι !!! Ο Περδίκης δεν είναι από τους πρώτους που εξήγγειλε υποψηφιότητα ως Πρόεδρος της Βουλής και αναπληρωτής Πρόεδρος της χώρας;» τού απάντησα αμέσως, …ασθμαίνων.

Η πιο πάνω σύντομη συζήτηση, μου έδωσε αφορμή να εισέλθω σε βαθύ συλλογισμό. Για κάποιο που δεν είναι φανατισμένος, ούτε υπάγεται σε συγκεκριμένο κόμμα, ούτε σχεδιάζει να ιδρύσει στο μέλλον κάποια πολιτική κίνηση, ούτε λογαριάζει να ζητήσει κάτι από κομματικό σχηματισμό, μένει άναυδος και εκστατικός μπροστά στις διεργασίες που γίνονται από τα κόμματα για υπόδειξη νέου Προέδρου της Βουλής.

Με μια απλή ματιά στα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών, καταλαβαίνει κανείς πλήρως, το μέγεθος του χάους της πολιτικής σκέψης του δύσμοιρου αυτού λαού που εκφράζεται τόσο παραστατικά και αλλοπρόσαλλα μέσα από την ψήφο του. Θα περίμενε κάποιος ότι μέσα από τις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές θα επικρατούσαν κάποιοι αξιόλογοι βουλευτές οι οποίοι θα ήταν διαφορετικοί από τους άλλους και θα μπορούσαν να οδηγήσουν  την πατρίδα μπροστά. Πέρα από τα άψυχα νούμερα που δεικνύουν τα ποσοστά του κάθε κόμματος, στην όλη διαδικασία της ψηφοφορίας κρύβεται μια ολόκληρη γκάμα κοινωνικών, πνευματικών και ψυχολογικών στοιχείων. Στοιχεία που είναι έμφυτα, γηγενή στον κάθε  ψηφοφόρο αλλά και στοιχεία εξωγενή που επιβάλλονται σε αυτόν τεχνηέντως, σκοπίμως, και με μεθοδικότητα. Όλα τούτα καθιστούν δυστυχώς τον ψηφοφόρο ευάλωτο και δεδομένο και αλλοπρόσαλλο.

venizelosΈχοντας υπόψη τα πιο πάνω δεν πρέπει να εκπληττόμαστε  για το ότι προτείνονται για τη θέση του Προέδρου της Βουλής, όπως βέβαια κάθε φορά και για τη θέση του Προέδρου της χώρας,  άνθρωποι που δυστυχώς δεν έχουν στιβαρά πολιτικά χέρια, ούτε χαρακτηρίζονται ως πολιτικές προσωπικότητες, εφάμιλλες πολλών άλλων πολιτικών που υπήρξαν στο ευρύτερο διεθνές περιβάλλον -παλιά και σήμερα-  οι οποίοι όχι μόνο προφύλαξαν τις χώρες τους από καταστροφές, αλλά συνέβαλαν και στη σταθερότητα τού ευρύτερου γεωγραφικού χώρου.untitled Όπως π.χ. ήταν παλιά ο Βενιζέλος ο οποίος με τη σοφία και τη διορατικότητά του συνέβαλε στη διαμόρφωση της Ελλάδας, όπως ο Χέλμουτ Σμιτ, ο οποίος υπήρξε ένας πολύ μεγάλος πολιτικός για την Ευρώπη,  κορυφαίος ευρωπαϊστής και πολιτικός στοχαστής, όπως  ο Ζισκάρ ντ’ Εστέν, ο Φρανσουά Μιτεράν, ο Χέλμουτ Κολ και ο χαρισματικός Ζακ Ντελόρ, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της Κομισιόν επί μία δεκαετία.i

Η στόχευση κομμάτων στις επόμενες προεδρικές εκλογές, χρησιμοποιώντας συνυπολογισμούς και καιροσκοπικές διαδικασίες  για υπόδειξη και ψήφιση Προέδρου της Βουλής, αποτελεί χωρίς υπερβολή ανακολουθία, εμπαιγμό και ανεντιμότητα έναντι της πατρίδας. Μια πατρίδα που μεταξύ πολλών άλλων δυσχερειών, αντιμετωπίζει και ένα τεράστιο εθνικό πρόβλημα.  Δυστυχώς δεν σταμάτησαν να την καπηλεύονται και επ΄ αυτής να ασχημονούν, ουκ ολίγοι, με τη πολιτική τους συμπεριφορά και τον τρόπο που πολιτεύονται, εκμεταλλευόμενοι κάθε φορά την οντότητά της και επικαλούμενοι -δακρύβρεκτοι- την αναγκαιότητα, της προστασίας της.

Τα ίδια ακριβώς έλεγαν και πριν το 1974 και ιδού πού φτάσαμε. Συρρίκνωση της πατρίδας. Προσφυγική ταυτότητα, αβέβαιο μέλλον και αλειτούργητες εκκλησίες. Η διατήρηση της πατρίδας θέλει πολιτική τόλμη και ωριμότητα και όχι πολιτικές εξάρσεις, απορριπτικές κορώνες, εξτρεμιστικές ενέργειες, πολιτικούς αυτοσχεδιασμούς στο θεαθήναι, προς όφελος του κόμματος, ούτε διαφωνίες χάριν της διαφωνίας, και  αποκαλύψεις απόρρητων εγγράφων στο όνομα δήθεν της ενημέρωσης και της διαφάνειας.  Η πατρίδα είναι πάνω και πέρα από αυτά. Η διατήρηση τής ακεραιότητας  και της επιρροής της στο διεθνές στερέωμα απαιτεί πρώτιστα σύμπνοια, ενότητα, συμβιβασμό απόψεων και ύστερα τέχνη, όραμα, πολιτική διορατικότητα, εντιμότητα και παραγωγική διπλωματία.

Τι γίνεται τώρα; Ιδού η απορία!!! Εν πάση περιπτώσει θα περιμένουμε όλοι μας να φανεί κατά πόσο οδεύουμε καλώς, από το πρόσωπο που τελικά θα καταλάβει το προεδρείο της Βουλής, ως Πρόεδρος αυτής και θα λειτουργεί ως αναπληρωτής Πρόεδρος της χώρας, εν τη απουσία τού εκλεγμένου Προέδρου.

Εμείς, οι αδαείς, οι δεδομένοι  και οι πολιτικά «ανήμποροι», περιμένουμε, «…και Συ Κύριε ο Θεός, οικτίρμων και ελεήμων, μακρόθυμος και πολυέλαιος και αληθινός… επίβλεψον…». (Ψαλμ. Δαβίδ).

Advertisements
This entry was posted in Πολιτικά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s