Το σκίαστρο κήπου και η κουτοπονηριά

2aΌταν αγαπάς και σέβεσαι τη δουλειά σου, όχι μόνο είσαι κύριος αλλά και φαίνεσαι κύριος. Η ευρυμάθεια γύρω από εκείνο που ασχολείσαι και ειδικά όταν είσαι εντεταλμένος να εξυπηρετείς τους πελάτες, αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση να είσαι πλήρως ενημερωμένος, για να αισθάνεσαι τουλάχιστον εσύ, ικανοποίηση για αυτό που κάνεις.

Έτσι λοιπόν και οι υπάλληλοι ενός μεγάλου ή μικρού καταστήματος πώλησης προϊόντων, θα πρέπει να είναι πλήρως ενημερωμένοι για τα προϊόντα που διατίθενται στον τόπο εργασίας τους ή ακόμη και ευρύτερα. Να είναι κατατοπιστικοί και ειλικρινείς στην ενημέρωση που κάνουν στους πελάτες τους, χωρίς να προσπαθούν να αποκρύψουν την άγνοιά τους (τεμπελιά) με κουτοπονηριές.

1Επισκέφτηκα πρόσφατα πολυκατάστημα για αγορά ενός αντιανεμικού ή σκίαστρου για τις ανάγκες του κήπου μου. Στη διερεύνηση που έκανα εντόπισα ένα σκίαστρο, τύπου βεντάλιας, που φάνηκε να με εξυπηρετεί για το λόγο που το ήθελα. Έβγαλα φωτογραφίες του αντικείμενου, του κώδικα, της τιμής και του χρώματος, αξιοποιώντας τη σύγχρονη τεχνολογία και είχα κατά νου να επανέλθω σύντομα. Αφού συμπληρώθηκε η έρευνά μου και σε άλλα καταστήματα και πέρασε κάποιος καιρός, πήγα ξανά στο πρώτο πολυκατάστημα. Είδα ότι ήταν εκεί το σκίαστρο, στο ίδιο ακριβώς σημείο, αλλά το χρώμα του δεν ήταν αυτό που πρόσεξα, πριν λίγες μέρες. Δυστυχώς δεν είχα μαζί μου το κινητό με τις φωτογραφίες για να δω.

Λέω στον εκεί υπεύθυνο, μελαψό, υπάλληλο:

«Σας παρακαλώ, να ρωτήσω κάτι;»

«Δυο λεπτά…», μου λέει, χωρίς να με κοιτάξει.

Τελειώνουν όχι τα δύο αλλά τα δεκαπέντε λεπτά και αυτός εξαφανισμένος, κάπου στην άλλη άκρη να εξυπηρετεί μια κυρία.

Αγριεύω και πηγαίνω εκεί κοντά του και του λέω:

«Με άφησες να περιμένω;…»

«Ναι, ο κύριος, έρχομαι αμέσως…»

Τι να κάνει; Ήλθε… .

«Να ρωτήσω αν υπάρχουν και άλλα χρώματα από αυτό το μαραφέτι».

«Όχι», μου λέει ορθά κοφτά, χωρίς καν να σκεφτεί.

«Μα πριν λίγες μέρες ήταν άλλο χρώμα, …νομίζω». Απάντησα

«Όχι!!! Μόνο αυτό είχαμε, ό,τι έχει εδώ».

«Εντάξει, να πάρω ένα», του λέω

Μου ετοιμάζει το σχετικό διατακτικό, πηγαίνω στο ταμείο, πληρώνω και πηγαίνω στις αποθήκες για να παραλάβω το πιο πάνω προϊόν.

2Στο σπίτι κάνω τις έρευνές μου. Πρώτα, πρώτα, επάνω στο πακέτο μέσα στο οποίο ήταν το σκίαστρο, είχε χρώματα για επιλογή. Μπαίνω σε σχετικές ιστοσελίδες και σχηματίζω τη βέβαιη άποψη ότι υπάρχουν πολλά χρώματα. Ερευνώ τη φωτογραφία που έβγαλα σε πρόσφατη επίσκεψή μου στο πολυκατάστημα και το χρώμα είναι άλλο. Ένα ωραίο μπεζ. Αυτό που αγόρασα ήταν σκούρο καφέ.

Την άλλη μέρα επιστρέφω στο πολυκατάστημα για αλλαγή του προϊόντος.  Πηγαίνω στην υπεύθυνη του πολυκαταστήματος και υπεύθυνη αλλαγής. Ρωτάω αν υπάρχει άλλο χρώμα. Αυτή ρωτάει τον εκεί υπάλληλο. Αυτός απαντάει αρχικά «όχι», «αλλά καλύτερα να ρωτήσουμε τον υπεύθυνο υπάλληλο που είναι έξω στα του κήπου». Πηγαίνουμε έξω και ρωτώ τον υπάλληλο που είναι έξω:

«Δεν έχετε άλλο χρώμα;»

«Ό,τι σού είπε αυτός», μου λέει και δείχνει το συνάδελφό του που τον κοιτάζει με τέτοιο τρόπο για να επιβεβαιώσει την αρνητική του απάντηση.

Τελικά με διαβεβαιώνουν και οι δύο ότι δεν υπάρχουν άλλα χρώματα. Όταν τους υπέδειξα ότι, έξω από το κουτί έχει και άλλα χρώματα του προϊόντος, ο πιο εξυπνόβλακας, με τράβηξε από το χέρι και με πήγε κάπου πιο πέρα, σε κάτι άλλα προϊόντα, όπου επάνω τους υπήρχαν φωτογραφίες με διάφορα χρώματα επιλογής και μου έκανε ανάλυση της αγοράς και των χρωμάτων, με περισσή κουτοπονηριά.

«Ναι κύριος, άμα είναι εδώ, γράφει πολλά χρώματα, μα εμάς, μας στέλλουν όχι όλα. Εδώ να πούμε, δείχνει καφέ χρώμα, μπεζ, πράσινο. Εμάς στέλλουν πράσινο. Το εργοστάσιο στο εξωτερικό, δεν στέλλει όλα χρώματα», μου εξηγεί με έναν αέρα επίδειξης αυταρέσκειας, που ήθελε να δείξει ότι πρόκειται περί ενός ειδήμονα υπαλλήλου.

Το είδα με θαυμασμό από πάνω μέχρι κάτω και δεν είπα τίποτα.

Πηγαίνω ολοταχώς κάτω στις αποθήκες και αποτείνομαι στο προσωπικό τού εκεί γραφείου, παρακαλώντας τους να κοιτάξουν αν υπάρχει άλλο χρώμα στις αποθήκες ή αν δεν υπάρχει να βολιδοσκοπήσουν στα κεντρικά.

Ευγενικές οι κοπέλες του γραφείου, με αναλαμβάνει η υπεύθυνη, η οποία αρχίζει να διερευνά. Λόγω τρέχουσας εργασίας  όμως με παρακάλεσε να αφήσω το τηλέφωνό μου, για να ψάξει με την ησυχία της και θα μου τηλεφωνούσε. Μέχρι να επιστρέψω στο σπίτι μου, δέχθηκα τηλεφώνημα, ότι υπάρχουν δέκα τεμάχια στην εκεί αποθήκη, με δέκα διαφορετικά χρώματα και να πάω, όποτε θέλω, να διαλέξω.

Πήγα απόγευμα, το γραφείο κλειστό, οι αποθήκες ανοικτές με δύο μελαψούς υπαλλήλους, τον υπεύθυνο και το βοηθό. Τους είπα για το τηλεφώνημα που δέχθηκα από την τάδε κυρία. Ο υπεύθυνος με πήγε σε μια άκρη της αποθήκης και μου έδειξε όλα τα χρώματα. Διάλεξα το χρώμα που ήθελα.

Σχολιάζοντας σε συνέχεια, στον υπάλληλο που με εξυπηρέτησε, την αμάθεια, αμέλεια και κουτοπονηριά των πρωινών υπαλλήλων συναδέλφων του, μού απάντησε με στόμφο:

«Δεν κατάλαβαν αυτοί, κύριος, τι ήθελες!!!»

Τι να πω; Το θέμα έληξε. Μέχρι που να ξαναγίνει… . Και δυστυχώς γίνεται αυτό συχνά-πυκνά. Αχρείαστη ταλαιπωρία, συναλλασσόμενος με ημιμαθείς, χαμηλόμισθους και οκνηρούς υπαλλήλους… .

Καλό Αύγουστο με τους καύσωνες, την υγρασία και τα …ξεσαλώματα.

Advertisements
This entry was posted in Καθημερινά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s