Ο γέρο Παναγής και η τελευταία του ανηφόρα

untitledΤον έβλεπα, εδώ και αρκετό καιρό, να κρατεί στο δεξί του χέρι ένα μπαστούνι και κούτσα-κούτσα να αναβαίνει με πείσμα την ανηφόρα, σέρνοντας  σιγά-σιγά, προς τα μπρος, το δεξί του πόδι. Κάθε τόσο έκανε αναγκαστικά και μια στάση για να παίρνει βαθιές ανάσες. Για να περπατήσει όλο αυτό το δρόμο μέχρι την εκκλησία, κατέβαλλε μεγάλη προσπάθεια . Μέτριος στο ανάστημα, καμπουριασμένος, λίγο ατημέλητος, λιγνός  και βαθιά ρυτιδωμένος, λόγω της μεγάλης του ηλικίας.

Ο γέρο Παναγής συχνά πυκνά έκανε αυτό το δρομολόγιο. Κυρίως το έκανε πολύ πρωί, κάθε Κυριακή. Περπατούσε τριάντα με σαράντα  περίπου λεπτά, μια απόσταση ενός χιλιομέτρου περίπου, για να μπορέσει να φτάσει στο χώρο της εκκλησίας. Στεκόταν στην είσοδο του ναού, για να πάρει μια τελευταία ανάσα και να ευχαριστήσει ίσως τον Θεό που κατάφερε και τούτη τη φορά να φτάσει στον προορισμό του. Ακουμπούσε το μπαστούνι στο πλευρό του για να απελευθερώσει το δεξί του χέρι. Το σήκωνε με ευλάβεια πάνω ψηλά, κάνοντας το σταυρό του ήσυχα, κανονικά και με αργή κίνηση.  Ύστερα έμπαινε μέσα στην εκκλησία. Άναβε το κερί του και κούτσα – κούτσα πήγαινε και καθόταν στα μπροστινά καθίσματα.

Εκείνο που μου έκανε κάθε φορά  εντύπωση, ήταν οι έντονες  και ποικιλόμορφες εκφράσεις τού προσώπου του. Πάντοτε η εμφάνιση τού  παράξενου αυτού  οδοιπόρου-επισκέπτη στην εκκλησία, μου δημιουργούσε τον πειρασμό να προσπαθώ να αποκρυπτογραφήσω τις σκέψεις που έκανε κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας με βάση τις κινήσεις και τις εκφράσεις τού προσώπου του. Εγώ καθόμουνα λίγο πιο πίσω, στην άκρη δεξιά και μπορούσα να έχω πλήρη οπτική εικόνα όλων των μορφασμών και κινήσεών του. Όταν έμπαινε στο ναό και καθόταν στο στασίδι δεν σταματούσε να κοιτάζει με μεγάλη προσοχή τον ιερέα, τους ψαλτάδες και κάθε τόσο έκανε μια κίνηση τού κεφαλιού του μπροστά, προσπαθώντας να ακούσει, να αντιληφθεί και να κατανοήσει τα όσα  έψαλλαν ή διάβαζαν κατά τη διάρκεια της  κυριακάτικης λειτουργίας. Με την εμφάνιση τού ιερέα στην Αγία Πύλη, αμέσως σηκώνονταν με ευλάβεια.  Είναι πολλές οι φορές που τον έβλεπα να περιεργάζεται όλες τις εικόνες τού εικονοστασίου. Ουδέποτε τον είδα να κοιτάζει τους γύρω του ή να πιάνει κουβέντα με τους διπλανούς του. Με το που έπαιρνε τη θέση του στα καθίσματα, ταξίδευε μεταξύ των εικόνων  και των ψαλμών, παρακολουθώντας με προσοχή τις κινήσεις τού ιερέα.

Προσπαθώντας, να ικανοποιήσω την περιέργειά μου ή να ερευνήσω το θέμα που με εντυπωσίαζε,  έμαθα ότι ο γέρο Παναγής, τα δύο τελευταία χρόνια, αναγκάστηκε να φύγει από το χωριό του γιατί δεν μπορούσε να ζει εκεί μόνος και ήλθε στην πόλη για να διαμένει στο σπίτι της θυγατέρας  του. Το νέο σπίτι όπου διαμένει βρίσκεται ανάμεσα στα περβόλια, λίγο πιο πέρα από την παραλία και κάτω χαμηλά, πριν τη μεγάλη ανηφόρα. Στην περιοχή αυτή τα σπίτια είναι αραιά. Πιο πάνω, σε μεγαλύτερο υψόμετρο, ύστερα από μια μεγάλη ανηφόρα, αρχίζει η πυκνοκατοικημένη  περιοχή, εκεί όπου και η ζωή της κωμόπολης. Τα καφενεία, η αγορά και οι εκκλησίες. Η μεγάλη εκκλησία της κοινότητας βρίσκεται λίγο πιο πέρα από το τέλειωμα της ανηφόρας. Εκεί συνηθίζει να έρχεται κάθε Κυριακή, πολύ πρωί, ο γέρο Παναγής για να εκκλησιαστεί. Δεν τον φοβίζουν ούτε οι βροχές, ούτε οι άνεμοι, ούτε οι μεγάλες ζέστες, ούτε βέβαια η μεγάλη και απότομη ανηφόρα.

Πάντα με συγκινούσε ο ζήλος αυτού τού ανθρώπου. Και διερωτόμουνα ποια ήταν εκείνη η μεγάλη δύναμη που τον ωθούσε να υπερβαίνει τις φυσικές του δυνάμεις, να υπερβαίνει τις κλιματολογικές αντιξοότητες και τις τοπογραφικές συνθήκες και να περπατάει κούτσα-κούτσα για να πηγαίνει εκκλησία.  Και μάλιστα έκανε την πεζοπορία του, πολύ πρωί, όταν οι άλλοι κάτοικοι βρισκόντουσαν κρυμμένοι στα κλινοσκεπάσματά τους.

Είναι αλήθεια ότι ο γέρο Παναγής ήταν ένα ξένο στοιχείο στην κοινότητα. Πολλά τα ερωτήματα για αυτούς που δεν τον γνώριζαν.  Ήλθε από το πουθενά για να προσθέσει ακόμη μια γραφικότητα στην κοινότητα; Γιατί να περπατάει κούτσα- κούτσα, με τόσο κόπο, με τόσο ζήλο και με τόση σωματική καταπόνηση; Ήλθε για να διαταράξει την ησυχία των ντόπιων;

Βέβαια θα πρέπει να πούμε ότι κάθε τόσο πολλοί νέοι κάτοικοι προστίθενται στο πληθυσμό των ντόπιων λόγω της μεγάλης αστυφιλίας που παρατηρείται στην επαρχία τα τελευταία χρόνια. Αρχικά οι λογισμοί για τον ξένο οδοιπόρο ήταν πολλοί και διάφοροι. Είπαν ότι τούτος ο ξένος είναι ζητιάνος ή πεινασμένος και έρχεται στην εκκλησία για να παίρνει πολλά τεμάχια αντίδωρου ή κανένα πρόσφορο. Άλλοι είπαν είναι εκκεντρικός και λίγο παλαβιάρης. Κάποιοι είπαν ότι διακατέχεται από μεγάλη αρρωστημένη περιέργεια επειδή κάθε φορά που βρίσκεται κοντά σε άλλους τεντώνει το κεφάλι του προς τα εμπρός για να ακούει καλύτερα το τι λένε. Πράγματι κάποτε, στο τέλος της λειτουργίας, όταν ήμασταν έξω από το ναό,  δυο τρεις άνθρωποι μιλούσαμε για κάποιο θέμα. Τον είδα που πλησίασε, τέντωσε το αυτί του και άκουε σιωπηλά. Σε κάποια στιγμή κάτι ρώτησε αλλά εμείς δεν του δώσαμε σημασία. Έσκυψε το κεφάλι και έφυγε.

Για τον μυστήριο αυτό  άνθρωπο δεν αργάσαμε  να μάθουμε την ιστορία του. Κάτοικος για χρόνια σε ένα μικρό χωριό, στην επαρχία, περνούσε σαν βασιλιάς με τα παιδιά του, τη γυναίκα του και την περιουσία του. Αγρότης το επάγγελμα, ξημεροβραδιαζόταν στα χωράφια που τα πονούσε σαν να ήταν τα ίδια τα παιδιά του.  Αγαπούσε πολύ τα χωράφια γιατί αυτά ήταν η ζήση του και με αυτά μεγάλωσε.  Ο καθαρός αέρας και η εξοχή ήταν η ζωή του.

ptoma34_607_364_577_324Η ζωή όμως έχει πολλά και αναπάντεχα πισωγυρίσματα. Τώρα στα γεράματα, ένα πρωινό, έξω από το αγροτικό του σπίτι, τσακώθηκε άσχημα με τη γυναίκα του και την αδελφή της γυναίκας του. Ο λόγος ήταν για κτηματικές διαφορές. Ο διάβολος έχει πολλά ποδάρια. Ήλθαν και οι τρεις στα χέρια. Στο θυμό του επάνω κτύπησε με το μπαστούνι τη γυναίκα και την κουνιάδα του.  Η γυναίκα του, δυστυχώς, κτυπήθηκε στο κεφάλι. Έπεσε στο έδαφος. Πέθανε. Ιατρική διάγνωση, «κρανιοεγκεφαλική κάκωση». Ακολούθησαν όλες οι νενομισμένες αστυνομικές, νομικές και δικαστικές  διαδικασίες. Η κατηγορία ήταν «φόνος εκ προμελέτης». Ο γέρο Παναγής  όμως αθωώθηκε από το δικαστήριο, λόγω αμφιβολιών στην όλη υπόθεση και επέστρεψε στο σπίτι του. Η απόφαση τού δικαστηρίου μεταξύ άλλων έλεγε: «Στο κατηγορητήριο διαπιστώνονται κενά στα πρωτογενή γεγονότα  και αφήνουν τις κατηγορίες έκθετες, σε απόρριψη.»

imagesΓια την πράξη του  η ανθρώπινη δικαιοσύνη αποφάσισε. Ο κατηγορούμενος δεν θα έπρεπε να φυλακισθεί λόγω μη επαρκών στοιχείων για την πράξη του και αμφιβολιών για την ενοχή του. Η ελευθερία όμως που αποδόθηκε στο γέρο Παναγή δεν στάθηκε ικανή να τον κάνει να ξεχάσει το τραγικό εκείνο περιστατικό και τη θεία δικαιοσύνη, την οποία ίσως προσπαθεί να εξευμενίσει με τις καθημερινές του θυσίες και να γλυκάνει λίγο τη συνείδησή του. Κανείς δεν ξέρει τον προσωπικό του αγώνα. Κανείς δεν ξέρει το πένθος της ψυχής του. Σιωπηλός και αμίλητος σηκώνει το δικό του σταυρό. Η απώλεια μιας ψυχής, με τη δική του εμπλοκή, ίσως να τον καίει σαν σαράκι, μέρα- νύκτα, και να προσπαθεί να γαληνέψει τον εσωτερικό του κόσμο.

Ο ληστής επί του σταυρού, λίγες στιγμές πριν ξεψυχήσει, μετανοώντας  για τις αμαρτίες τού περασμένου του βίου, αποδεχόμενος την προσωπική του τιμωρία, ψέγοντας τον άλλο ληστή για τις βλασφημίες του έναντι του Θεού και αναγνωρίζοντας με δέος την αθωότητα τού  Χριστού, που ήταν ακριβώς δίπλα του -επί του Σταυρού-, του είπε:

«μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία Σου».

Και αμέσως άκουσε τον παρήγορο και βαρυσήμαντο λόγο από τον ίδιο τον Χριστό:

«αμήν λέγω σοι· σήμερον μετ ‘ εμού έση εν τω παραδείσω».

 

(Μέσα από το ευαγγέλιο γνωρίζουμε πολύ καλά την τελευταία συμπεριφορά των δύο ληστών.  Ο ένας βλαστημούσε, ύβριζε τον Χριστό και έλεγε: «εἰ σύ εἶ ὁ Χριστός, σῶσον σεαυτόν καί ἡμᾶς », ενώ ο άλλος επέπληττε τον βλασφημούντα, «οὐ δέ φοβῇ σύ τόν Θεόν, ὅτι ἐν τῷ αὐτῷ κρίματι εἶ; καί ἡμε ῖς μέν δικαίως ( πάσχομεν )· ἄξια γάρ ὧνἔ πραξαμεν ἀπολαμβάνομεν, οὖτος δέ οὐδέν ἄτοπον ἔπραξε». Προς δε τον Ἴησουν έλεγε «μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ Σου». Και άκουσε από Αυτόν τον λόγο:
«ἀμήν λέγω σοι· σήμερον μετ ‘ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ».)

 

Advertisements
This entry was posted in Κοινωνικά, Πνευματικά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s