Συνταγή κοινωνικότητας


Οι συνταγές κοινωνικότητας θα είχαν ουσιαστική εφαρμογή αν όλοι οι άνθρωποι είχαν την ίδια ψυχοσύνθεση. Οι άνθρωποι όμως έχουν ξεχωριστή προσωπικότητα και ψυχοσύνθεση. Το ιδιότυπο τούχαρακτήρα αποτελεί την ιδιοσυγκρασιακή ταυτότητα για τον κάθε άνθρωπο.

Επομένως με στόχο την ηρεμία της ψυχής και του σώματος εξαρτάται από τον ίδιο τον άνθρωπο να συντάξει τη δική του προσωπική συνταγή για να επιλέγει αυτούς με τους οποίους θα ήθελε να έχει ισορροπημένη κοινωνική επικοινωνία. Εξαρτάται από τον ίδιο να βρει τους τρόπους εκείνους που θα τον κάνουν να γίνει εκλεκτικός και επιλεκτικός στην καθημερινότητά του. Με αυτή τη στρατηγική θα δύναται ανά πάσα στιγμή να βρίσκει αρκετό χρόνο για να τον αφιερώνει στον ίδιο τον εαυτό του. Μέσα από τις κατάλληλες αμυντικές θωρακίσεις να περιφρουρεί την ευρυθμία της ζωής του και να μην σύρεται (έπεται και φέρεται, όπως λέμε) κάθε φορά από ξένες επιλογές. Δηλαδή η ηρεμία του να μην εξαρτάται από τη συνισταμένη ψυχοσύνθεση ενός ανεξέλεγκτου ανθρώπινου περιβάλλοντα χώρου.

Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι υπό το πρίσμα της κοινωνικότητας αφήνουν τον εαυτό τους να διαχέεται στις επιλογές των άλλων και συνήθως η ψυχοσωματική τους ισορροπία εξαρτάται από ένα σωρό ακαθόριστες καταστάσεις εξωτερικής φύσεως και εξωτερικής προέλευσης. Η ομορφιά της ζωής εξαρτάται σε ένα μεγάλο βαθμό από το είδος του ανθρώπινου περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζει κάποιος. Εκείνο το περιβάλλον όπου ο άνθρωπος έχει ή δεν έχει μεγάλες δυνατότητες να είναι επιλεκτικός στις κοινωνικές του συναναστροφές.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος θα πρέπει να απομονωθεί. Απεναντίας θα έχει τη δική του «προσωπικότητα» (συγκροτημένη υπόσταση) ενώ παράλληλα θα αφιερώνει –διακριτικά- προσωπικό χρόνο και μόχθο υπέρ των συνανθρώπου του, δοτικά, αγογγύστως, χωρίς καιροσκοπικούς ή συμφεροντολογικούς λόγους, χωρίς την προοπτική της ανταπόδοσης ή της επιρροής. Να συμμετέχει και να αποστασιοποιείται, να προσφέρει και να μην εγκλωβίζεται. Να παραμένει πιστός στις αρχές και αξίες της ζωής και ανεπηρέαστος από τις όποιες αρνητικές επιρροές έχει να δώσει η όποια κοινωνική συναναστροφή.

Δύσκολα πράγματα δεν νομίζετε; Μα γιαυτό η διαχείριση του εαυτού μας χρειάζεται τέχνη, εγκράτεια, αρετές και όραμα. Το κτίσιμο μιας ολοκληρωμένης και συγκροτημένης προσωπικότητας δεν γίνεται ούτε στα πεζοδρόμια, ούτε σε ύποπτους κόσμους, ούτε στο σκοτάδι. Κτίζεται στο φως, μέσα στα γρανάζια της κοινωνίας  σε μια ασφαλή, υγιή και εποικοδομητική κοινωνική επαφή με τον συνάνθρωπό μας χωρίς να αλλοτριώνεται  η προσωπική μας υπόσταση.

Η ηρεμία της ψυχής και του σώματος επέρχεται με την περιφρούρηση του εαυτού μας από τη δυσωδία ενός σαθρού και αλλοπρόσαλλου κοινωνικού συναγελασμού όπου, δυστυχώς, πλεονάζει οτιδήποτε άλλο εκτός από το καλό και ωραίο. Το εποικοδομητικό και παραγωγικό, το εύρυθμο και καλαισθητικό.

Advertisements
This entry was posted in Κοινωνικά, Πνευματικά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s