Γράμμα προς το συγγραφέα του «ΚΡΟΝΑΚΑ»

Αγαπητέ Κυριάκο,

Ευχαριστώ που μου χάρισες το πρόσφατο βιβλίο σου «ΚΡΟΝΑΚΑ», στη συνάντησή μας  στο μπαράκι τού ξενοδοχείου President, στην Αθήνα, στις 29 Νοεμβρίου 2017, ημέρα Τετάρτη, ημέρα βροχερή. Σε πληροφορώ ότι το βιβλίο σου κοσμούσε μέχρι χθες το κομοδίνο τού υπνοδωματίου μου και αφού επιτέλεσε αίσια τον σκοπό του, αποσύρθηκε στις εν ενεργεία βιβλιοθήκες τού «ερημητηρίου» μου.

Αγαπητέ, αισθάνομαι την ανάγκη να σου κοινοποιήσω τις προσωπικές μου απόψεις σχετικά με το βιβλίο σου, χωρίς βέβαια να θεωρήσεις ότι  αυτές αποτελούν κριτική, μια και δεν έχω τέτοια ικανότητα, ούτε τέτοια ευαίσθητη και υπεύθυνη ταυτότητα. Επομένως θα πρέπει να θεωρήσεις τα σχόλιά μου ότι προέρχονται από τον θείο σου, ο οποίος, πολύ νωρίς, ίδρυσε πνευματικό ημιυπόγειο για να αποτελέσει γεωγραφικό χώρο, ερημητήριο, που θα βοηθούσε στην ενδοσκόπηση, επαναπροσδιορισμό και σε ό,τι προέκυπτε στα κατοπινά στάδια της ζωής. Να συμβάλει από τη σιωπή μέχρι την αφήγηση. Από την αποτίναξη της καθημερινής μέριμνας μέχρι την πνευματική εκτόνωση. Αναφέρομαι στο ερημητήριο εκείνο, όπου εσύ το γνώρισες παιδιόθεν, το θαύμασες, και απεφάσισες να το θεωρήσεις ως «…την μητρίδα ή την οπή στην οποία κυοφορήθηκε η βούληση να είσαι αφηγητής…», όπως πολύ παραστατικά και όμορφα αναφέρεις στο πιο πάνω αναφερόμενο βιβλίο σου, στη σελίδα 422.

Ολοκλήρωσα λοιπόν σήμερα την ανάγνωση του βιβλίου σου. Βασικά το μελέτησα. Με πολλή διάθεση, όρεξη και με μεγάλη συγγραφική περιέργεια. Εξομολογούμαι ότι ευρισκόμενος στις πρώτες σελίδες, ένοιωθα τον εαυτό μου να είναι ξένος, ανίδεος και παραχαράκτης της ανάγνωσης, ο οποίος τόλμησε να εισέλθει σε ξένη πνευματική κατοικία, αν και είχα τη δέουσα άδεια από τον ιδιοκτήτη της. Όμως κάποια συγγραφική περιέργεια και λόγοι που συνάπτονται με τη συνειδησιακή ιδιοσυγκρασία/εμβέλεια, με έκαναν να επιμένω και να παραμένω συνδεδεμένος με τις σελίδες του, επί προγραμματισμένης και καθημερινής βάσης.

Με την παραμονή μου στην πνευματική σου οικία και την ολοένα ανακάλυψη καινούργιων διαδρόμων και δωματίων, αυξήθηκε η περιέργειά μου και η θέλησή μου πείσμωσε σε τέτοιο βαθμό που ήθελα πολύ να διαβώ τη χρονική αφήγηση και να ιδώ την κατάληξή της. Να ψηλαφήσω το τέλος, να τερματίσω και εγώ με τη δική σου χρονική πορεία και συλλογιστική εξέλιξη.  Να συλλάβω όσο πιο πολύ μπορούσα τη συγγραφική σου ροή, ανάσα και συγγραφική σου δύναμη.

Το βιβλίο σου με ταξίδευσε. Με σαγήνευσε. Περιηγήθηκα σε αυτό χωρίς να αισθάνομαι κούραση, δυσφορία ή άγχος. Με πήρε σε κόσμους ξένους προς εμένα και γεύθηκα τους καρπούς τής αφήγησής σου επί πραγματικών γεγονότων, συγγραφικών αποσπασμάτων λόγιων λογοτεχνών,  αναλύσεων λέξεων και όρων, λογοτεχνικών πρωτοτυπιών που πράγματι με εξέπληξαν, προσωπικών συλλογισμών και απόψεων, ιστορικών σημείων και συμπερασμάτων βαθιάς νόησης, που, ως συνήθως, κρύβονται κάτω από την επιφάνεια τού γίγνεσθαι.

Το «Χρονικό» σου ή « Κρόνακα» είναι ένας εξαίσιος πίνακας ζωγραφικής, πλούσιος σε στοιχεία και αναφορές που κάνει το θεατή/αναγνώστη να παραμένει μπροστά του για ώρες και να τον περιεργάζεται με θαυμαστή περιέργεια, διερευνητικά, εκστατικά και γλυκασμό πνεύματος.

Αγαπητέ Κυριάκο, θα μπορούσα να επεκτείνω τις σκέψεις μου και να αυξήσω την έκταση της παρούσας αναφοράς. Δεν θα το κάνω όμως γιατί θα φλυαρήσω. Απλώς πρέπει να σου πω ότι το βιβλίο σου με ταξίδευσε παντού. Βρισκόμουνα σε ένα πνευματικό πανηγύρι με χίλιες δυο πραμάτειες, στις σελίδες του οποίου δεν χόρταινες να περπατάς, να ερευνάς και να ανακαλύπτεις καινούργια πράγματα, καινούργιες εμπειρίες καινούργια δεδομένα.

Ήθελα, λοιπόν, να σε ευχαριστήσω που είχες την καλοσύνη να μου χαρίσεις το βιβλίο σου «ΚΡΟΝΑΚΑ»  και να μου δώσεις έτσι το δικαίωμα να διαβώ μαζί σου, καταπράσινες κοιλάδες, απότομα βαθειά φαράγγια, έναστρες φεγγαρόφωτες νύκτες, σήραγγες χωρίς φως, δροσερά πρωινά και όμορφα δειλινά. Σε ευχαριστώ ακόμη που μου επέτρεψες να γίνω συνοδοιπόρος σου και να κουβεντιάσω μαζί σου για τόσα πολλά πολυποίκιλα πράγματα, για όσες ώρες διαρκούσε το χρονικό/ταξίδι, της αφήγησής σου.

Θα ήταν όμως παράλειψη να μην σε ευχαριστούσα και για την επίσημη αναφορά και μόνιμη καταγραφή τού ταπεινού μου «ερημητηρίου» στην παγκόσμια λογοτεχνία, δια του ISBN 978-960-572-178-7, ως σημαντικής «μητρίδας», στην οποία κυοφορήθηκε η βούλησή σου για να ακολουθήσεις την πορεία τού μαχόμενου αφηγητή/εξερευνητή. Η αναφορά σου με τιμά. Σε ευχαριστώ.

Σε χαιρετώ ο θείος σου

Υετός

Advertisements
This entry was posted in Εκπαίδευση - Μάθηση, Πνευματικά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s